Mijn mooie oude tuin

Het is winter en ik heb niet veel te vertellen over de tuin momenteel, vandaar dat ik dacht dat het misschien wel eens leuk was om wat over mijn oude tuin te vertellen.

Mijn oude tuin was werkelijk piepklein, op zijn Nederlands afgezoomd met hoge schuttingen aan drie kanten, en dan stond er ook nog een flinke schuur. Droevig genoeg een heel normaal formaat tuin naar  Nederlandse begrippen - dit is één van de redenen waarom wij ervoor kozen naar Duitsland te verhuizen, de kavels zijn hier veel ruimer. Hier hoef je niet te kiezen tussen "kinderen die buiten willen spelen" en "moeder die wil tuinieren". Er is ruimte genoeg voor allemaal.

Maar het was wel mijn eerste tuin, en wat heb ik ervan genoten. Zo klein als hij was, stonden er toch twee bomen, waaronder een appelboompje (dat is meeverhuisd) en een bolesdoorn die 's zomers voor koele schaduw zorgde. En wat heb ik een foto's gemaakt, duizenden, in de loop der jaren.

Heel in het begin, nog zo kaal! De border was maar heel klein en zeker 2/3 van de tuin was bestraat. Na tien jaar was dat precies omgekeerd, we hebben heel wat stenen weggehaald!

Tien jaar later

Winter in mijn oude tuin.

Het maakt me een beetje weemoedig als ik de foto's terugzie; ik hield echt van mijn tuintje en zo "eigen" als dat kleine lapje grond me na verloop van tijd werd, zo voelt mijn nieuwe tuin nog lang niet. Ik ken hier nog niet elke plant (wel van naam, maar niet van "karakter"), heb nog niet alles zo gemaakt als ik het graag zou willen, het ontbreekt nog aan mijn stempel.

Kijkend naar die foto's  denk ik terug aan de indeling, aan hoe we steeds een randje stenen weghaalden om de perken weer ietsje groter te maken, aan de uitprobeersels, sommige die lukten en andere die jammerlijk mislukten, aan de geur van de wisteria, aan hoe snel en goed alles groeide, aan de winters met dikke pakken sneeuw, de zonsverduistering en het jaar dat de tuin op zijn mooist was, met het piepkleine gazonnetje en de Oost-indische kers, en hoe dat gras een jaar later al vergaan was tot modder omdat het in die hoek veel te vochtig bleef.
Hoe de esdoorn bloeide, de New Dawn, het tuintje van mijn dochter, mijn geliefde schaduwhoekje (eigenlijk bestond de hele tuin alleen maar uit hoekjes, zo klein was hij) de varens, het kikkerdril, mijn voortuin die bijna hetzelfde formaat had als de achtertuin, de hanging baskets, het leverkruid dat zoveel vlinders trok, het boogje met de druif en clematis, de pioen die zich maar één keer verwaardigde te bloeien, de planten die ik achterliet en waarvan ik nu spijt heb... en zo veel meer.

Geniet mee van de foto's van tien jaar in mijn oude tuin, en word ook een beetje weemoedig...

Mijn favoriete hoekje achter in de tuin, waar de wisteria, die met clematis en druif over de balk van de schommel groeide, zo heerlijk geurde

Elk voorjaar weer uitkijken naar het tere geelgroen wanneer de Esdoorn in bloei kwam

En zijn prachtige herfstkleuren als de zomer voorbij was.

De appelboom, ieder jaar vol met grote appels (Jonagold)

Mijn prachtige hortensia's in de voortuin

Kijk eens hoe schitterend!

Het jaar dat ik Oost-Indische Kers zaaide en me niet realiseerde hoe groot dat wordt

Dat ene jaar dat de pioen "Sarah Bernardt" het zich verwaardigde te bloeien

Weer mijn heerlijke hoekje, dat jaar dat er gras lag

De Clematis montana samen met een witte Clematis en de Wisteria, heel de schutting bedekt zodat ik die kale planken niet meer hoefde te zien.

Gelukkig heeft deze zich uitgezaaid, en zijn nakomelingen doen het prima in Nedersaksen.

Rosa "Waltz Time" uit het strookje tuin van mijn dochter

Die keer dat er een kramsvogel in de tuin zat

De klimroos New Dawn die zo uitbundig bloeide, tot in november

Mijn dierbare schaduwhoekje met enkel wit bloeiende planten als Dicentra, Botanische tulpjes, Daslook, Epimedium, Tiarella etc.

De roodborst, iedere winter een trouwe bezoeker

Nog een keer, omdat hij hier zo lief kijkt

De druivenoogst, heerlijk zoet omdat ze hoog groeiden en daardoor vol in de zon hingen

Die keer dat er een nieuwsgierige jonge koolmees bij me op de tafel kwam zitten

Wat ziet alles er heerlijk fris en groen uit

En toen: een zonsverduistering.

Die ijskoude winter toen mijn tuin overspoeld werd door honderden sijsjes, die één voor één kwamen drinken uit het wak in de vijver, die dankzij het pompje nooit helemaal dichtvroor

En dat jaar dat de roodborst in de mezenkast zijn kroost grootbracht

De wingerd die elk jaar zo schitterend rood kleurde. Ook deze heeft gelukkig een paar zaailingen meegegeven voor de nieuwe tuin.

We hadden een aantal flinke winters in de jaren dat we daar woonden, met veel sneeuw

Papavers, insektenlokkers

De clematis had zich heel bevallig rond mijn tuinspiegel gedrapeerd

En weer dat fijne hoekje, dit zag ik als ik vanuit de woonkamer mijn tuin in keek en als ik er zat, zat ik helemaal beschut en uit het zicht voor alle buren.

Mijn prachtige paarse Akelei, gelukkig heb ik zaden meegenomen.

Het vogelhuisje, dit zal in april geweest zijn, want de dotterbloem bloeit.

Avondzon op de valeriaan

Iedere winter weer de vreugde als de sneeuwklokjes zich lieten zien, de lente komt eraan!

Een van de vele gezellige hoekjes, met lavendel en cosmea

Mijn prachtige dropplant (Agastache) in de ochtendzon

Vanaf de andere kant bekeken: de tuin richting het huis. Lekker vol en groen. Ik houd niet van kale tuinen.

De kamperfoelie (Lonicera) groeide vanaf de andere kant van de schutting onze tuin in, precies bij ons terras. De nieuwe buren knipten hem binnen een week na hun komst tot op de grond toe weg, want ja, levend groen in een tuin, daar hadden zij toch een bepaalde afkeer tegen. (Het enige groen in hun tuin waren de kratten bier...)

Witte dicentra in het schaduwhoekje (waar in het voorjaar 's morgens nog net de zon even kwam)

Dat jaar dat er een merel broedde in het hok boven de groene bak

Zo'n beschutte tuin leende zich uitstekend voor theefeestjes!

Je begrijpt, ondanks dat ik me verheugde op mijn huidige tuin die ruim tien keer zo groot is, kostte het me enorm veel moeite mijn lieve kleine tuintje achter te laten.
Mijn droom is dan ook in mijn nieuwe tuin dezelfde sfeer te bewerkstelligen, en hem net zo "eigen" te maken als mijn oude tuintje was.

Behangen

Wij wonen hier al ruim twee jaar en nog altijd was de eetkamer niet behangen. Dat had verschillende oorzaken. Ten eerste was het behang dat wij tijdens de verbouwing bestelden, plotseling toch niet leverbaar. Met nog zes dagen te gaan tot de verhuizing was het te kort dag (en hadden we het veel te druk) om op stel en sprong nog wat anders uit te zoeken, dus dan maar zolang tegen reeds kaalgemaakte muren aan kijken.

Een tweede reden is dat er een heleboel andere dingen voorrang kregen toen we er eenmaal woonden. En we konden maar geen besluit nemen over het behang. Want in de voorkamer zat al wel behang, en nou niet bepaald van het soort dat je heel gemakkelijk combineert met wat anders. Bovendien wilde ik niet alleen een samenhang tussen de voor- en de achterkamer, maar ook een verbinding met de (toekomstige) keuken, die grijzig olijfgroen moet worden.

Fairwinds/Wallquest English Style Wallpaper Madeleine Trellis KD71507

Om die kale boel toch een beetje op te leuken begonnen mijn dochter en ik er in de loop van de tijd op te tekenen....

Zentangle avant la lettre

Op een zeker moment kwam mijn man met een aantal behangstalen terug van een werkreis naar Engeland. Geen daarvan was meteen HET behang, maar dat het iets met een Engelse uitstraling moest worden stond daarna wel vast.

Nu vind ik de romantische Engelse stijl van Laura Ashley altijd erg mooi en dus nam ik ter inspiratie eens een kijkje op de site, en daar vond ik Het Behang, net nieuw in de collectie.

Laura Ashley Summer Palace Cranberry

Het zal niet ieders smaak zijn maar voor mij was het perfect: er zat rood in (net als in de voorkamer), er zat groen in (net als wat in de keuken komt), er zaten zwierige figuren in (net als in de voorkamer) en, niet geheel onbelangrijk, het paste bij de gordijnen die ik voor de woonkamer genaaid heb (tip aan iedereen die nog moet beginnen: eerst behang, dan pas gordijnen uitzoeken).

Toen kwam de eerste uitdaging: mijn man overtuigen. Dat kostte ongeveer één seconde, want het is erg fijn om een man te hebben die dezelfde smaak heeft en niet afkerig is van een bloemetje hier of daar in huis.
De volgende uitdaging was uitmeten hoeveel rollen ik nodig heb. Omdat we op zolder een doos hebben staan vol ongebruikte rollen behang (bij behangwinkels rekenen ze zo lekker ruim) wilde ik het nu eens wat nauwkeuriger uitmeten en zo kwam ik op vijf rollen. Hierover later meer.

Er gingen aan het behangen een paar weekends van voorbereiden vooraf. Eerst moest nog de oude laag eraf waarop wij ons zo kunstzinnig te buiten waren gegaan.

Daarna bleek het plafond verkleurd door de damp van het stoomapparaat en moest eerst het plafond opnieuw wit geverfd worden. Ook moesten natuurlijk de wanden glad gemaakt worden.

Kaal!

Plamuren

En dat moest naderhand geschuurd worden (heel huis vol stof). En toen bedacht ik dat het wel zo handig was om de deurposten en de omlijsting van de schuifdeuren te verven voor er behang op de muren zat.
Enfin, een week of zes nadat we begonnen waren, kon eindelijk het behang erop.

Zoals gewoonlijk in dit huis gaat er niets vanzelf of in één keer goed.
Een van de rolluiken van de achterkamer brak af, waardoor het er permanent donker was, en dat moest dus eerst gerepareerd worden voor we konden behangen. Mijn man was op het werk dus ik was er een dagje zoet mee, maar (en ik ben best trots op mezelf) het is me gelukt. Ondanks dat er een reusachtige spin bovenin zat!

Daarna, eindelijk, kon ik beginnen met behangen. Ik twijfelde eerst nog, zal ik wachten tot mijn man thuis is van zijn werk, dan kunnen we het samen doen, maar ik besloot gewoon te beginnen. Ik ben niet opschepperig aangelegd maar dat ik netjes kan behangen durf ik wel hardop te zeggen.

Een fotoverslag.

De eerste baan zit erop!

Onder de vensterbank een beetje gesmokkeld. Ik had een mooi passend stukje van precies 74 cm, terwijl het daar 75 hoog is. Geen mens die 't ziet en kniesoren zijn hier niet welkom.

Het duurde niet lang of ik had een wandje klaar en was bij de eerste bocht aanbeland, altijd spannend

Soms plakte het bij een naad niet goed, daar had ik een injectiespuitje voor met wat behanglijm

 En toen, na twee dagen en vijf rollen....

...kwamen we een strook van 10 cm tekort!

Wat nu? Een hele nieuwe rol in Engeland bestellen, voor die 10 centimeter?
Ik besloot eens te zoeken tussen de restjes en afgeknipte stukken die we over hadden.

En ik vond een stuk dat op het patroon aansloot, maar alleen niet lang genoeg was. Het was een stuk dat we bij de deur hadden weggeknipt.

Gelukkig vond ik nog een stukje dat daar weer netjes op aansloot. Als je snel kijkt zie je het niet eens.

En het donkere kastje kwam er toch voor te staan

De gordijnen passen er prima bij!

Hoe Engels wil je 't hebben?

Ik denk dat ik intussen wel kan wedijveren met cottages in Engeland

Na afloop vonden we dat we wel wat lekkers verdiend hadden, en aangezien we nogal wat appeltjes over hadden...

Dat smaakte heel best na twee dagen behangen!