Thursday, 13 June 2013

Mein schöner Garten

Net als bij de film laat ik in dit blog aan mijn publiek alleen de mooie, gelukte plaatjes zien.
Natuurlijk is er ook nog een soort "achter de schermen" - The Making of...

Vaak is het zo dat als ik een film erg leuk vond, ik "The Making of" ook graag wil zien, maar daarmee gaat er dan toch vaak een deel van de magie verloren.

Omdat tuinieren ook weinig met magie en vooral veel met hard werken achter de schermen te maken heeft, en omdat het nog lang niet zo ver is dat onze héle tuin er mooi uit ziet, waarschuw ik alvast: onderstaande plaatjes kunnen een ontnuchterende uitwerking hebben. 

De voormalige kippenren/moestuin in wording

Grofvuil achter het oude kippenhok

Nog een stapeltje gemengd afval

Het hek van de nieuwe kippenren en de moestuin in wording

Losse onderdelen achter de schuur

Restanten van een haag

Zelfs naast de bloembedden nog stapels gesteente (dit gaat naar de moestuin, omranding van de bedden)

Overal stapels stenen

En stapels hout, en kozijnen (van het tuinhuis), en wéér stenen

En wat onduidelijke dingen van "houden of weggooien?"

Ook mijn oppottafel is een zooitje


Werk in uitvoering (het oude kippenhok en voormalige ren)



Ja, dit is echt mijn tuin, kijk maar, daar staat mijn bankje



Een begin van orde na de chaos (nieuwe kippenren)

Nog wat rommel naast het tuinhuis



Waar laat je het

Nog meer zooi

Zelfs het terras blijft niets bespaard

Weer een stapel stenen, zomaar in de zijtuin

Orde! De nieuwe kippenren

Nog even via een tunnel van gaas verbonden met het oude hok

Een van de dingen op onze to-do list: container huren. Als ééntje genoeg is, tenminste...



Thursday, 6 June 2013

Juni

Het is juni en dat betekent dat de rozen gaan bloeien!

Juni is gewoonlijk de mooiste maand in de tuin. De maand tussen zomer en lente. Lentebloeiers bloeien nog, en zomerbloeiers beginnen te bloeien. Zelfs mijn tuin, waar vrijwel alleen jonge, nieuwe bloeiers staan (op de twee oude rozen en de rhodondendrons na stonden er vrijwel geen bloeiende planten, dus ik heb alles nieuw moeten planten en zaaien) begint nu tekenen te vertonen van iets grandioos dat zich ieder moment kan openbaren.

Maar eerst moeten de knoppen nog open.Ik heb vooral de twee grote oude rozen stevig gesnoeid en dat heeft zich uitbetaald; er zitten tientallen, misschien wel honderden knoppen in.
Ze staan op barsten. Het kan niet lang meer duren, ik schat dat met twee, drie dagen de eerste rozen open zijn. Natuurlijk ben ik het meest benieuwd naar de nieuwe rozen en naar de rozen die al in de tuin stonden en die ik nog niet bloeiend heb gezien.

 


Het is fantastisch om te zien hoe allerlei planten, die al wekenlang uit niets dan welig tierend groen bestonden, ineens vol knoppen zitten, die met het prachtige weer van de afgelopen dagen ook nog eens heel snel dikker worden. 

En omdat een plaatje nog altijd meer zegt dan duizenden woorden, een reeks foto's van hoe de tuin er op dit moment bij staat.

Amerikaanse sering, ik ben gek op die kleur blauw
Dit is mijn derde - in het vorige huis stond er een in de voortuin, die tijdens een strenge winter kapotgevroren is. Een nieuwe trof twee jaar later hetzelfde lot. Nummer drie moet komende winter maar een dekentje van stro of takken krijgen.

De eerste dagpauwoog van het jaar, op de sering
 
Een van de twee paarse rhodondendrons (en Poedie)

Junival: het gazon ligt vol afgevallen "appeltjes", de sterke en dikke krijgen zo de kans om gezonde appels te worden

Ornithogalum (Vogelmelk)
De sprieten waren er al heel lang, en ik dacht al die tijd dat het een krokus was waar door de koude winter geen bloemen in waren gekomen. Groot was mijn vreugde toen het Ornithogalum bleek te zijn, want ik vind dat een heel mooi bloemetje. Een cadeautje dus!
Allium - nog steeds fotogeniek

Salvia "Ostfriesland"


Nog zo'n fotogenieke Allium. Het avondlicht scheen er doorheen, hij leek wel licht te geven!

Avondzon met bloeiende Rhodondendron en lichtgevende Allium

Heel zachtroze Akelei, erg mooi en heel blij mee!
Deze Akelei heb ik er nog bij gekocht, verleid door de mooie bordeauxrode kleur

Geranium
Hier ben ik ook heel erg blij mee. Ik was namelijk vergeten een stek van de Geranium uit de oude tuin mee te nemen. Ze waren afkomstig uit de tuin van mijn moeder en daarom - en ook vanwege de prachtige kleur - speet me dat erg. Maar gelukkig bleek er een zaailing in een van de potten met meeverhuisde planten te staan!

Berkje (met wingerd)

Hazelaar (donker blad)
Ook vond ik zomaar een berkje en een hazelaar. Het berkje zat in een minuscuul potje waarin toevallig een laagje aarde zat, en de hazelaar stond onder de forsythia. Ook heb ik nog een zaailing van de esdoorn uit onze oude tuin gevonden. Alledrie deze miniatuurboompjes heb ik in een grote pot met verse aarde gezet, in de hoop dat ze aanslaan en groot en sterk worden, zodat ik ze kan gaan gebruiken voor onze gemengde haag die in de toekomst de saaie conifeerhaag moet gaan vervangen.

Ik heb voor dat doel ook uit de oude tuin een beukje, lijsterbes en wilgje (allemaal aanwaaiers) meegenomen.
Ze staan  nu nog in met zijn drieën in een grote bak
Twee beukjes (het soort waar de dorre blaadjes aan blijven hangen) die we ergens weggestopt in de tuin vonden, staan inmiddels vlak tegen de oude haag aan. Als ze dicht genoeg zijn kan ik de coniferen op die plek wegsnoeien. Verderop in de tuin, ook vlak tegen de haag, staan een esdoorn en een hazelaar, die wil ik ook in de gemengde haag integreren, ze staan al op de goede plek. En meidoorns, ach, meidoorns, als ik er daar nog eens een van te pakken kan krijgen...

De Sneeuwbal (Viburnum) van de buurvrouw, boven het dak van onze garage
Ik wil ook een Viburnum! Dat is het leuke van een gemengde haag, je kunt er alles tussen zetten wat je mooi vindt.


Zo blij met de grote oude bomen in de tuin! De grote spar in het avondlicht.

Een klein wondertje

Het kleine wondertje een dag later

Dat kleine wondertje is een blauwe druif die ik al een tijdje had afgeschreven. Kort nadat we hem gekocht hadden, het was nog te vroeg om hem in de grond te zetten, begon het ineens weer als een gek te vriezen. Ik zette hem achter glas maar de zon had nog te weinig kracht en verder dan wat verdikte knoppen uit de tijd voor de late vorst inzette, kwam hij nooit. Toch bleef ik hem trouw water geven, druiven lopen vaak pas in mei uit. 
Toen ik in omliggende tuinen druiven vol in het blad begon te zien, kreeg ik het een beetje benauwd maar op dat moment begon het weer ten goede te veranderen en besloot ik hem nog een laatste kans te geven: ik zette hem op de zonnigste plek in de tuin, gaf hem drie keer per dag water en zie... hij blijkt nog te leven! 

Dat soort dingen maken het tuinieren nou zo leuk.


Net als dit!
Pioen "Sarah Bernhard"
Een eveneens afgeschreven pioen. Ik had knollen/wortels (of hoe heet dat) gekocht en toen bleef het dus veel te koud om ze te planten, en nadat ik dat eenmaal had gedaan gebeurde er vervolgens wekenlang, maandenlang niks. Tot ik gisteren ineens ontdekte dat er wel degelijk leven in zat. Aan de opengebarsten grond heeft hij zich zo te zien met nogal wat geweld naar boven geworsteld.
Ik verwacht niet dat hij dit jaar nog gaat bloeien, maar dat hij überhaupt is opgekomen vind ik al heel erg fijn natuurlijk.


Gisteren ook nog een groot stuk winterbloeiende (en dus in deze tijd van het jaar op zijn lelijkst zijnde) heide weggehaald. Op het stuk dat nu vrij is komt de Amerikaanse sering te staan en een van de twee Spirea's die ik vorige week heb gekocht.


Met pot en al - even kijken hoe het staat (doe ik altijd, ook om te kijken hoe hun nieuwe plek zich verhoudt t.o.v. de hoeveelheid zon)

Voor degenen die denken dat mijn tuin alleen maar mooi en netjes is: nee. Ik laat alleen de mooie plekken zien, waar we flink hebben gewerkt en waar de bloemen staan. Onze tuin is erg groot en ongeveer 1/3 ervan begint nu naar wens te worden. Ik heb nog nauwelijks iets aan de voortuin gedaan. De zijtuin staat nog steeds vol met al die rode azalea's, heide en coniferen. En links van het tuinhuis ligt een onontgonnen gebied waar nu de kippen scharrelen, waar we ons bouwafval zolang opslaan en waar t.z.t. een nieuw kippenhok en een moestuin komen.

Genoeg in het verschiet dus!


En nu ga ik weer naar buiten, want het is veel te mooi weer om aan de computer te zitten.
















Het hekje en andere tuinklussen



Naast ons huis bevindt zich een stukje grond waar buren zo nu en dan hun auto's parkeren, waar de gemeente zo nu en dan komt maaien en waar heel veel madeliefjes groeien.
Via een klein hekje aan de zijkant van onze tuin konden we het veldje zien, maar ook niet meer dan dat. Het leek ons ongelooflijk handig om van dat hekje een zij-ingang te maken.  Altijd gemakkelijk als je eens iets uit je auto wilt laden, bijvoorbeeld, of voor onze dochter die vaak op het weitje speelt.


Het oude hekje
Doorzagen en twee scharnieren ertussen zetten bleek te simpel gedacht; het hekje was zo oud en wankel dat je het bijna tussen je vingers fijn kon malen.

Gammel hekje
Met wat nieuw hout en een elektrische zaag maakte mijn man er een scharnierend hekje.
Twee metalen dingen gingen de grond in waar de palen in kwamen te staan, en toen hij dat aan het uitmeten was, kwam ik toevallig even naar buiten om te kijken hoe het ermee stond (het was die dag 12 graden en waaide heel koud en hard, dus ik bleef liever binnen), wat een goede timing bleek, want hij had de paal nog niet in tweeën gezaagd.

Ik zag die hoge paal en wist ineens: dit wordt geen scharnierend hekje, dit wordt een poortje!
Dwarslat ertussen en klaar
Ik houd van poortjes en boogjes, een tuin heeft verticale elementen nodig, paadjes met bochtjes, verrassingen zodat je het geheel niet in één keer kunt overzien. En bovendien heb ik nog een clematis over, die hier mooi overheen kan groeien!


Het eindresultaat
Iets hoger dan het oude hekje ernaast, maar dat zal binnen een jaar of twee net zo vergaan zijn als het stuk dat we nu vervangen hebben, dus dat hoogteverschil verdwijnt t.z.t. ook wel weer.

~*~

Mijn man heeft ook een composthoop gebouwd. We hadden er weliswaar een, maar daar was alleen het woord "hoop" op van toepassing; meer was het echt niet. Mijn man heeft een paar oude palletkratten op de kop weten te tikken, en omdat foto's nog altijd meer zeggen dan duizenden woorden, hier het proces in beelden.

De oude composthoop, bijeengehouden met losse planken
De stevige nieuwe bak

Gaatje onderin om de compost eruit te scheppen
En al meteen praktisch vol en in gebruik
We gaan er nog eentje naast maken, de spullen liggen al klaar.
Zo kun je afwisselen en heb je altijd de juiste compost.


~*~

Ja, mijn man is erg handig. Dat hij het met de nieuwe heggenschaar voor elkaar kreeg om binnen vijf minuten de stroomdraad door te snijden waardoor de stroom in het hele huis uitviel en we pas 's middags, nadat de elektricien was geweest, weer stroom hadden, zal ik daarom maar niet verklappen.