Het is augustus

Hebt u dat nou ook, dat u bijna niet kunt geloven dat het al augustus is? Ik zit gevoelsmatig nog ergens in juni of zo, daar heb ik het hele jaar al last van. Ik denk dat het komt doordat wij zo vreselijk veel werk hebben gehad aan het nieuwe stuk, ik liep daardoor vreselijk achter met de rest van mijn tuin en begin die schade nu pas een beetje in te lopen.

En qua weer voelt het ook al niet als hoogzomer - hoewel we laatst toch wel op een zonnige donderdag de 36 graden aantikten.

Maar goed, de tuin gaat maar door, die weet heus wel dat het augustus is, dat de langste dag inmiddels vijf, zes weken achter ons ligt. Aan de bomen kun je dat goed zien, na Sint Jan is dat frisse voorjaarsgroen er ineens af en krijgen ze een donkere, wat doffere kleur groen. En dankzij de koele nachten en het herfstige weer van de afgelopen tijd zitten er zelfs hier en daar al gele blaadjes in.
Dat is mij veel te herfstig!

Daarom nu maar gewoon foto's die ik op de zonnige momenten tussen de buien door heb geschoten, want het is echt wel heel mooi in de tuin momenteel hoor. Mij hoor je echt niet klagen!

Zo'n mooie combinatie elk jaar weer, de Anemonen "September Charm" met Buddleja "Île de Paris"

Vanaf het eind van de middag valt het licht zo prachtig op de anemonen. Ondanks dat ze September Charm heten bloeien ze elk jaar al in juli.

Hier zie je dat ik er best wel veel heb. In de voorste border staat een grote groep, en in de achtergrond nog zo'n groep (en in vrijwel alle andere borders staan ze ook, want ik vind ze fantastisch!)

De rozen zijn aan de tweede ronde begonnen. Dit is Wildeve.

Gentle Hermione

En mijn prachtige naamloze roosje dat zo heerlijk geurt. Mooi hè zo met de anemonen en de Annabelles.

De roos Eden (of Pierre de Ronsard) bloeit ook, maar die moet nog een beetje aarden, drie bloemen tegelijk is al heel wat.

Het is een ongelooflijk gezoem en gefladder de hele dag van bijen, hommels, vlinders en andere insectjes. Ze zijn van harte welkom in mijn tuin want hier wordt vanzelfsprekend biologisch en gifloos getuinierd.

We gaan het rozenpoortje door en maken een uitstapje naar ons nieuwe stuk. Je kijkt hier tegen de korte kant van de nieuwe border aan.

En zo kijk je weer terug de tuin in, het grindpaadje loopt in een bocht naar de rozenboog. Dat fijne zachtlila spul rechts op de foto is Ruit (Thalictrum), een aanrader voor wie iets hoogs zoekt dat niet massief is maar juist mooi ijl.

Elke morgen loop ik met mijn kop thee in de hand langs mijn nieuwe border. Wat word ik daar elke keer weer blij van.

En dan via het andere poortje weer terug de oude tuin in. (Ja, ik weet dat ik nodig 't gras moet maaien, maar die regen hè)

Nog even omkijken...

... en we strijken neer op het terras onder de pergola waar ik steevast geniet van dit uitzicht

Of, de andere kant op, dit uitzicht. Roos Leonardo da Vinci met twee soorten Agastache. De achterste heet Blackadder.

En naar links dit uitzicht (foto genomen op een regenachtige dag)

Als je tuin er zo bij staat maakt het toch helemaal niks uit dat 't af en toe een dagje minder mooi weer is?

Tot slot nog een paar foto's van mijn lieve kleine tuinhulpjes. Altijd zijn ze te vinden waar ik bezig ben. Sta je met je kont omhoog en je kop tussen de rozen in de grond te klauwen, voel je ineens zo'n zacht lijfje tegen je been strijken, zo lief!

Poedie

Pluis

Poef

Volop lente

Het is volop lente, met temperaturen die eerder in mei thuishoren. 

Nooit eerder heb ik zó vroeg in het jaar al in de tuin kunnen ontbijten.

Mix & match

Van het mooie weer heb ik volop genoten en dat mocht ook wel, na dat enorme karwei van de nieuwe heg van vorig weekend - zo groot dat we het niet eens afgekregen hebben, en er afgelopen zaterdag mee verder moesten, wéér kruiwagens vol aarde heen en weer rijden (dat was dan wel weer handig; de aarde die uit de nieuwe vijver kwam, konden we gebruiken voor de nieuwe heg), wéér een hele dag op mijn knieën en weer overeind, elke beuk op exact 20 cm van de vorige. En dan op het laatst ook nog vijftien beuken tekort komen en op stel en sprong naar de kweker.

Voor dat doel gebruikte ik een speciaal op maat gezaagd plankje (nee hoor, het was een stukje brandhout dat toevallig 20 cm lang was)

Ja, ik kon wel voelen dat ik een jaartje ouder word.

Dus vierden we op vrijdag, de mooiste dag van de week (23 graden maar liefst, nog nooit eerder vertoond volgens mij) mijn verjaardag, die tot mijn grote vreugde elk jaar weer in het begin van de lente valt.

Naar oud gebruik gingen we thee drinken bij een gezellig theehuis maar nu eens niet naar onze vaste stek in Nutter, maar naar een pas ontdekt theehuis in Enschede, midden in het Wooldrikpark. 

Het was heerlijk, de hapjes, de prachtige knusse tuin met de zitjes, de ambiance...

Allerlei heerlijkheden (nee, we hebben het niet op gekregen)

Een zeer sfeervolle tuin rondom de zitjes. Dit plantje heet trouwens Corydalis

Maar het werd 100% perfect toen de kat des huizes zijn snorharen liet zien en besloot dat wij wel heel erg fijn kunnen aaien (en dus de hele tijd bij ons bleef en niet bij alle andere gasten die er ook zaten).

De enorme kater Tom.

Overigens heeft het theehuis in Nutter óók een poes, dus er is geen enkele reden om het ene theehuis boven het andere te verkiezen. Gewoon maar wat vaker thee gaan drinken dus.

Intussen in de tuin groeit alles met een dusdanige snelheid dat wanneer je 's morgens even kijkt naar een dichte knop, er 's avonds een open bloem in zit.

Een verrassing! Hier stond vroeger een hekje en gezien de rij boompjes die daar nu groeit hebben de vogels er het een en ander laten vallen.

Hier was ik enorm blij mee: het bleek een sierkers!

Geniet maar mee van de foto's, maar wees gewaarschuwd: in het echt is het nog mooier!

Chionodoxa (Sneeuwroem), een van m'n favoriete voorjaarsbollen

Mooi hè

Hier gecombineerd met aubrieta

Blauwe anemoontjes

Mijn uitzicht vanuit het keukenraam.

Muscari latifolia

Oxalis, voor sommige mensen onkruid maar ik vind 't schattig

Puschkinia

De bloeiende perzik

De dotter ging deze week open

De manden waarin ik bollen heb geplant beginnen hun geheimen te onthullen

Onze magnolia bloeit voor het eerst

De appelboom krijgt al blad. Ik ben zo blij met deze grote oude appelboom!

Mijn uitzicht vanuit de keuken (ja, ik weet 't, maar als je vijftig meter heg aan het planten bent heeft ramen zemen niet zo veel prioriteit)

En dit is diezelfde bloembak vanaf de andere kant gezien.

Witte kievitsbloem, met op de achtergrond mijn stenen kip

En de rode kivietsbloem, met een muscari latifolia erbij

Dit is helaas een paag dit jaar: esdoorns. Meteen verwijderen, want ze hebben een penwortel.

Zo gezellig elk jaar weer, bolprimula's (het worden er steeds meer!) en blauwe druifjes

Een aanrader dit plantje. Ze zijn er in verschillende kleuren en na de bloei laten ze een bescheiden rozetje achter.

Longkruid met zijn fantastische gestippelde blad.

Een beetje schemerig deze foto maar je kunt goed zien dat er al heel veel bloeit. Die lelijke tuinlamp staat op de nominatie om vervangen te worden hoor.

Maagdenpalm (Vinca) in de voortuin, ik heb deze soort gekozen (Atropurpurea) omdat ik daar ook tulpen in deze kleur heb staan.

Blauwe druifjes "Sky Blue"

In het voorjaar is geel toegestaan in mijn tuin.

Schattige Viola odorata

Ik heb ze in twee kleuren, deze vind ik het mooist.

Zo'n vrolijk gezicht, al die kleurtjes! Mag ook wel na zo'n lange grauwe winter. Later in het jaar verandert het schreeuwerige kleurenpalet naar ton-sur-ton.

De eerste bloeiende tulp: Upstar

Poedie staat altijd erg mooi bij de forsythia.