Terugblikken op 2017, deel 5: juli

In deel 5 van deze serie een terugblik naar de prachtige maand juli.
Het weer was misschien niet zo fantastisch als we gehoopt hadden, maar de tuin stond er schitterend bij. In deze serie terugblikken kan ik bijna niet kiezen welke maand ik het mooist vond; mei, juni of juli. Geniet mee van de terugblik!

Oregano "Kent Beauty" schijnt eetbaar te zijn, maar ik vind 't daar veel te mooi voor! En bovendien komen er zo veel bijen en hommels op af.

Juli is de maand waarop de Annabelles er stralend wit bij staan.

Met hier en daar nog een bak zomerspul naast de borders ziet het er helemaal fleurig uit.

Het zicht vanaf het terras is magnifiek tijdens deze maanden.

Mooi contrast in bloemkleur en -vorm. De Annabelles stelen de show!

En soms stellen ze zich bescheiden op en dienen ze als achtergrond. Bijvoorbeeld voor de anemomen.

Wat mooi hè, ton-sur-ton. Lytrum en anemonen, die ondanks hun naam September Charm altijd in juli al bloeien.

Op en top zomer. Ik kan hier zo ontzettend van genieten.

De roos Tranquillity doet het niet heel goed en bloeit maar met 1 bloem tegelijk, maar àls ze dan bloeit... wat een pracht. Het allerzachtste geel dat er maar mogelijk is.

In de nieuwe border ging alles ook naar wens. Klaprozen, Delphinium "Ascolat", Lythrym en korenbloemen.

Clematis "Comtesse de Bouchaud. Zo'n mooie kleur lilaroze en ze bloeit ontzettend lang.

Een collage van deze maand.

Ik had de lathyrus in eierdozen gezaaid en de kleine plantjes daarna met eierdoos en al in de grond gezet. Dat resulteerde in een mooie dichte bos lathyrus! Het papier van de doos vergaat in de grond.

Ja, de nieuwe border was echt een overvloed van planten. Allemaal nog erg jong en pril natuurlijk, maar het staat al lekker vol!

Met mijn nieuwe aanwinst Wollerton Old Hall ben ik het tevredenst van al mijn nieuwe rozen. Wat een prachtige, geurige, enthousiaste bloeier. In december bloeide hij nóg.

Een foto van de zijtuin. En dan te bedenken dat dit een vreselijk saai stuk was met twee enorme coniferen en een massa azalea's. Ik ben best tevreden met wat ik ervan heb weten te maken.

Miss Alice is een struikroosje dat ik iedereen aan kan raden. Doordat het struikje maar klein blijft zeer geschikt voor de kleine tuin.

Dit zijn plaatjes waar ik maar geen genoeg van kan krijgen.

Dit is misschien wel mijn lievelingsfoto van 2017. Zó mooi die combinatie van Buddleja met Anemone, en op de achtergrond de donkerbladige hortensia. Zo veel tinten roze in één foto.

De rozenboog naar ons nieuwe stuk tuin. We kijken op de korte kant van de nieuwe border.

Er zijn van die dagen dat je niet kunt ophouden foto's te maken. Juli zat vol met dat soort dagen.

Deel 6 over augustus verschijnt eerdaags!

Blij met mijn nieuwe border

In het voorjaar, herinnert u zich vast nog wel, zijn we hard bezig geweest het weitje naast onze tuin te veranderen in een tuin. De vijver is gegraven, de heg verplaatst, de border aangelegd en beplant.
Eind mei gingen de planten eindelijk de grond in, en nu is het twee maanden later en het resultaat is ongelooflijk.

Dat komt niet in de laatste plaats door het eenjarige spul dat ik ertussen heb gezaaid; papavers, cosmea, juffertje in 't groen, lathyrus.

Lathyrus groeit midden in de border tegen een rekje dat ik voor mijn verjaardag kreeg.

Cosmea is zo'n leuke bloem. En heel gemakkelijk zelf te zaaien.

Met papaverzaad heb ik genereus gestrooid. Ik vind ze zo mooi!

Papavers met op de achtergrond het groen van de cosmea's

Er staan enorm veel papavers door de border heen. 

En door wat ik er NIET tussen heb gezaaid, maar waarvan de zaden (en dat is een goede les voor de tweede border die in het nieuwe stuk moet komen) in de composthoop niet verteerd waren. Binnen de kortste keren was het hele nieuwe stuk overwoekerd door iets wat bij nader inzien duivekervel bleek te zijn.

Duivekervel is heus heel schattig.

Nu vind ik dat een schattig plantje, maar niet in overwoekerende aantallen in mijn nieuwe border. Het heeft me een dag of twee gekost om alles eruit te trekken (ja, ik wied met de hand, in mijn tuin wordt géén gif gebruikt!), en zelfs nu nog zie ik het zo nu en dan ineens achter een vaste plant vandaan groeien.

Hierna kwam de volgende reeks uit de compost ontsproten planten op: kattenkruid, komkommerkruid en kaasjeskruid, verbena bonariensis. Het meeste daarvan heb ik eruit gehaald, maar om de bijtjes en hommeltjes een plezier te doen heb ik de meeste verbena en een aantal exemplaren van het komkommerkruid laten staan.

Tja, op zoveel verbena had ik niet gerekend. Sterker nog, ik had er een paar gekocht bij de kweker...

Papavers en komkommerkruid. Op de voorgrond Nepeta en geranium

Daarnaast kwam nog allerlei onkruid op van het slag paardenbloem, ganzevoet, varkensgras en nog meer van dat soort ellende.Weer dagenlang plantje voor plantje uittrekken of uitsteken.

Want voor de rest ben ik juist enorm blij met mijn nieuwe border! Hij is halfrond, loopt gescheiden van een graspad langs de toekomstige vijver, en is gevuld met de mooiste plantencombinaties.

De nieuwe border, ongeveer 15 meter lang en tussen de twee en vier meter breed. Rechts de nog onaffe vijver.

Combinaties die ik elders in de tuin al had staan, en die me goed bevielen. Combinaties die ik op internet had gezien, combinaties die bij toeval goed uitpakten. Ik heb nog nooit eerder een complete border van niks af aan ontworpen, dus ik ben blij dat het zo mooi is als ik had gehoopt, of eigenlijk nog mooier dan gehoopt.

Het diepe roze van de papavers blijkt mooi te kleuren bij Delphinium "Ascolat", wat op zijn beurt weer mooi kleurt bij de korenbloempjes en het felle roze van de kattenstaarten erachter.

Hesperis kleurt ook mooi bij de geranium

Hier nog een keer de Ascolat met korenbloemen.

Zo'n tere combinatie: Campanula lactiflora "Loddon Anna" met struikroosje "Katharina Zeimet"

Of juist een heel sprekende combinatie: Agastache met een papaver

Of juist zacht met fel: het blauw van de geranium "Rozanne" met het zachte net-niet-roze van de roos Desdemona

Ton sur ton: Roos Sharifa Asma kleurt mooi bij de Delphinium

Vooral met mijn nieuwe rozen ben ik erg blij, met romantische, veelbelovende namen als Lichfield Angel, Jude the Obscure en Gentle Hermione. Ik had ze al een tijdje op mijn verlanglijstje staan en heb ze, zoals gebruikelijk, gekozen om hun schoonheid, geur en herbloei. De allermooiste van het stel vind ik Wollerton Old Hall, en de rijkst bloeiende is Desdemona, een vrij nieuwe roos (2016) van David Austin. Geniet mee!

Desdemona is een nieuwe roos van David Austin. Hij is heel zachtroze, bijna wit, en bloeit voortdurend en zeer rijk

Ik houd enorm van rozen die niet echt een kleur hebben, maar er een beetje tussenin zitten

Zoals ook Claire Austin, die net geen wit is, maar ook net niet roomwit of geel.

Ook al zo'n rijke bloeier. Vol bloemen en knoppen.

Jude the Obscure is heel warm zachtgeel...

...met een flinke vleug abrikoos, dat is een beetje afhankelijk van het weer. En die geur... mensenlief wat een enorm indrukwekkend parfum heeft deze. Misschien wel mijn sterkst geurende roos.

Lichfield Angel lijkt soms heel zacht abrikooskleurig, soms wit (leuk hè, dat zweefvliegje ging er net zitten toen ik met de camera klaarstond en vloog meteen na de klik weer weg)

Sharifa Asma is prachtig zachtroze, naar wit neigend. Ik kende deze roos niet, mijn man heeft haar uitgezocht, ik ben er blij mee!

Mijn favoriet bewaar ik voor het laatst. Wollerton Old Hall is de mooiste en dankbaarste en heerlijkst geurende van al mijn nieuwe rozen. De kleur houdt het midden tussen abrikoos en botergeel, de bloemen prachtig bolvormig, de geur is overweldigend en - zelfs nu het al dagen zo regent - bloeit hij maar door en door. Als ik iemand een roos zou mogen aanraden, zou het deze zijn.

Roze

Het allermeest houd ik van bloemen in de kleur paarslila, maar vandaag ga ik het hebben over roze. Er is namelijk heel wat roze te vinden in mijn tuin momenteel.

Allerlei tinten roze

Dat komt niet in de laatste plaats door het kaasjeskruid (Malva) dat momenteel bloeit...

Kaasjeskruid, ook wel bekend als Griekse Malva

...en praktisch in elke border staat. Dat komt doordat het overvloedig veel zaad produceert. Nu is het gelukkig een leuke, fotogenieke plant. En ook zijn de jonge zaailingen gemakkelijk te herkennen en eenvoudig uit te trekken. Dat het zich zo vermenigvuldigt hoeft dus niet echt een probleem te zijn. En het is ook wel grappig als het ineens op een andere plek opduikt.

Mooi kaasjeskruid langs het pad.

Wacht overigens niet te lang met uittrekken als het je niet bevalt, want eenmaal groot is het een stuk moeilijker te verwijderen. De penwortel gaat zich dan splitsen en vormt een wortelgestel dat zich met kracht vastklampt aan de grond.

Ook roze, of iets in die trant, is Iberis. Dat lieve bloemetje herinner ik me uit mijn kindertuintje van één bij twee. Ik ken de naam pas sinds een paar jaar, maar het bloemetje brengt onmiddellijk warme herinneringen boven.

Ook bekend onder de naam Scheefkelk. Er is een vaste variant die heel vroeg in het voorjaar bloeit, en deze, die eenjarig is en in juni-juli bloeit.

Een andere roze bloem, maar dan heel hardroze, uit mijn kindertijd, is de prikneus, Lychnis coronaria. Ik noemde het als kind om onduidelijke redenen poppenbosje, vandaar dat ik het nooit meer in mijn tuin had, want onder die naam wordt het natuurlijk niet verkocht. In mijn huidige tuin was het gewoon bij de koop inbegrepen, ik blij.

Poppenbosje met de geelgroene bloemen van Alchemilla mollis op de achtergrond

Eveneens in het donkerroze spectrum, maar van een heel andere tint dan de prikneuzen, bevinden zich de papavers.

Geschulpte papaver

Ik heb ook lichter roze papavers overigens, en twee verschillende uitvoeringen: gladde en geschulpte. Deze groeiden bij de composthoop en waren bijna net zo groot als ik!

Reusachtige papavers bij de composthoop.

Vingerhoedskruid, inmiddels voor het grootste deel uitgebloeid jammer genoeg, heb ik in drie kleuren: wit, lichtroze en hardroze. Ik denk dat de lichtroze een mengvorm zijn van wit en donkerroze. Ik vind het erg mooi zo gecombineerd!

Allerlei tinten vingerhoedskruid

Riddersporen voor de nieuwe border heb ik ook in het roze gekocht. Ik vind de gewone blauwe té hardblauw. Toen ik deze uitvoering zag, was ik meteen verkocht. Ze zijn nu nog klein en of ze het in mijn tuin naar hun zin hebben is maar de vraag, maar ik ga ze heel erg verwennen en hoop dat ze willen blijven, want ik vind ze prachtig!

Deze prachtige Delphinium heet "Ascolat"

Hier zie je hoe mooi hij kleurt met zijn buurvrouw Sharifa Asma

Flox heb ik ook in diverse tinten roze. Of is de Laura toch paars? Ik waag het erop en zet 'm in deze lijst.

Flox "Bright Eyes"

Flox "Laura"

Hortensia's staan bekend om hun roze-heid. Vooral wanneer je ze tegen beter weten in in het blauw hebt gekocht verbazen ze je de jaren erop door volkomen roze te worden. Dan weet je al: daar is bij de kweker iets geheimzinnigs mee gedaan. Echt blauwe heb ik ook staan, kobald dat bijna pijn aan je ogen doet, maar die mogen in deze blogpost niet, want we gaan enkel voor roze.

Deze hortensia is een stek van de hortensia van mijn oma, erg dierbaar dus.

Allerlei tinten in één hortensiastruik

Iets te barbieroze vind ik de lelies die ik in het voorjaar heb geplant. Ik denk dat ik ze volgend jaar in een pot op het terras zet, of zoiets. Maar niet meer in de border.

Barbieroze lelies.

Een bloem die nu begint te bloeien en dat in heel mooi roze doet, is de cosmea. Ik heb er erg veel gezaaid, de eerste komen al in bloei.

Mooie cosmea

Een andere bloem die al in bloei begint te komen is de Dahlia. Ik heb ze in roze, wit en donkerrood, en toen ik die vorig jaar allemaal samen in een vaasje had gezet, ontdekte ik dat die kleuren het prima samen doen, daarom heb ik alle dahliaknollen dit jaar bij elkaar geplant.

Daar beginnen de dahlia's al te bloeien. Leuk hoor!

Lythrum, ook wel bekend onder de naam kattenstaart, is extreem roze. Het kleurt mooi bij andere bloemen, zowel complementair als ton sur ton.

Kattenstaart met roos The Pilgrim

En met Anemonen

En zo komen we dan bij de Anemonen, die weliswaar September Charm heten, maar desalniettemin elk jaar in juli bloeien. Mooi hè, zo samen met de Lythrum.

Een andere ontegenzeglijk roze bloem is de Rode Zonnehoed. Wie die naam ooit heeft bedacht was wellicht kleurenblind. De Engelse naamgever ook trouwens, want in die taal heet hij purple coneflower. Ze kunnen hem noemen wat ze willen, voor mij is hij roze.

Deze staan in de nieuwe border en hebben het prima naar hun zin.

Tenslotte dan de roze rozen. Ik denk dat alle rozen die ik in het begin voor deze tuin aanschafte, roze waren. Later ben ik, geïnspireerd door mooie tuinboeken en foto's op internet, met andere kleuren gaan experimenteren. Geniet u mee?

Queen Elizabeth

Leonardo da Vinci

Nog een keer Leonardo, nu van dichtbij

Brother Cadfael

Geoff Hamilton

Mary Rose

Clodagh McGredy