Showing posts with label Engeland. Cotswolds. Show all posts
Showing posts with label Engeland. Cotswolds. Show all posts

Wednesday, 22 November 2017

Photoshop en het geheim van de mensloze vakantiefoto's

Ik krijg soms de vraag of ik mijn foto's bewerk en ik moet eerlijk zeggen: dat doe ik zo heel af en toe. Meestal maak ik van één onderwerp verschillende foto's met verschillende instellingen en zoek ik de best gelukte eruit om op het blog te plaatsen. Het enige "bewerken" dat ik dan doe, is mijn naam erop zetten (ik ben namelijk foto's van mezelf tegengekomen op o.a. Instagram, onder andermans accounts!).

De roos Munstead Wood krijgt bij verschillende instellingen steeds andere kleuren. De kunst is om zowel het blad als de bloem in dezelfde kleur op de foto te krijgen als ze in het echt heeft.

Daar komt dus geen bewerkingsprogramma aan te pas, enkel de keuze van de foto die de werkelijkheid het mooist weergeeft.


Op vakantie in Engeland was het een heel ander verhaal.
Daar hebben wij prachtige plekken bezocht, maar daar waren we niet bepaald de enigen. En dus stonden op bijna al mijn foto's mensen. Tussen de rozen, in tuinen, voor al die prachtige gebouwen. Heel jammer, maar daar hebben we dus fotobewerkingsprogramma's voor. En een klein beetje handigheid.

Ik zal uitleggen hoe ik bijvoorbeeld de foto's van het extreem drukbezochte Arlington Row in Bibury mensloos heb gekregen.
Om te beginnen zoek ik, ongeacht al die mensen, de beste stek om de foto te maken (in dit geval: het brugje over de Coln), en ging ik met de belichting aan de gang. Even wachten tot die wolk voor de zon weg is, dat soort dingen.

Dan komt het wachten op de posities van de mensen.
En dat is mijn pro tip:
Ik wacht tot de (meeste) mensen op wegphotoshopbare plekken staan.
* Op grasveldjes.
* Voor struiken/hagen.
* Tegen egale achtergronden/muurtjes.

Dan zijn ze met de kloonstempel (een tool in photoshop) heel eenvoudig weg te halen.

Hieronder wat voorbeelden.

Die meneer bleef maar door mijn beeld lopen. En dat kan ik hem niet kwalijk nemen, hij wou ook gewoon van de rozen genieten. Dus wachtte ik tot hij voor die taxusheg stond...

En voilà, weg meneer. Onzichtbaar weggewerkt.
Op Arlington Row was de uitdaging fors groter. Het wemelde er van de toeristen.

Maar met een beetje geduld heb ik ze allemaal weten te verwijderen. Het stukje voor het huis (met dat deurtje) was nog het moeilijkst. De mensen achteraan op het gras waren zo weggewerkt, net als de geparkeerde auto.

Wednesday, 6 September 2017

Reis naar Engeland deel 4: Het mooiste dorp in Engeland

In Wikipedia staat heel droog: 
Bibury is een dorp in Gloucestershire. Het is gelegen aan de Coln, ongeveer 10,5 km ten noordoosten van Cirencester.

Maar dan:  

Bibury (...) werd door William Morris, de voorman van de Arts-and-craftsbeweging, omschreven als het mooiste dorp in Engeland.

En dus wilde ik erheen. Want als William Morris het zó mooi vond, dan moet 't wel echt heel bijzonder zijn.

Het dorpje is wereldberoemd vanwege Arlington Row. Dit rijtje oude wolwevershuisjes is zo pittoresk dat het bijna niet echt lijkt. Iets uit een sprookje. Een decor voor een kostuumdrama. Iets wat door Anton Pieck voor een sprookjespark is bedacht.  Zo onwerkelijk schattig dus.


Ik ga er niet teveel tekst aan verspillen, want de foto's spreken volkomen voor zich.

Eerst kijken we even rond in Bibury zelf.


Aan de straatkant van de rivier de Coln ligt een rij mooie cottages

Moet je die voortuinen zien!

Mijn plan om van onze voortuin iets ordelijks te maken met buxushaagjes is inmiddels overboord.

Dit is veel meer mijn stijl!

En niet één tuin zo, maar gewoon de hele rij. Wat ontzettend fijn om naar te kijken.

Aan de overkant van het riviertje (stelt u zich bij "rivier" iets voor van 10 meter breed, 40 cm diep, en vol met forel) ligt The Rack Isle, een beschermd weitje waar geen mens mag komen maar waar wel veel bijzondere natuur is, zoals kikkers, salamanders, ijsvogels, orchideeën enzovoorts. Achter dat natuurgebied ligt Arlington Row.

En zo ziet dat er dan uit.

Een sprookje, maar dan echt.

Ik ben het helemaal met William Morris eens.

The National Trust zorgt ervoor dat het voor eeuwig zo mooi blijft.



Er wonen gewoon mensen. (Ik zou er persoonlijk niet willen wonen, maar dat is dan vanwege de busladingen toeristen, die op mijn foto's gelukkig niet te zien zijn.)

Kijk, gewoon een bewoond huisje. De grijsgroene kleur van deze deur zag je enorm veel in de Cotswolds, en behalve dat dat heel mooi past bij het gelige Cotswolds-zandsteen, is het ook nog eens bijna dezelfde kleur als onze nieuwe keuken. Wat een mooi toeval!

Ik kon niet stoppen met foto's maken

Het was zo mooi dat ik er nooit meer weg wilde.

Prachtig vind ik dit, een beetje scheef en verzakt en geen huisje gelijk en met dikke lagen mos op het dak.

Maar uiteindelijk gingen we dan toch weer weg.


En bij Hotel Swan, aan de andere kant van de rivier, bestelde ik een kopje thee. En terwijl je in Nederland dan een glaasje warm water met een zakje Pickwick krijgt, krijg je in Engeland voor hetzelfde geld een pot thee, een extra pot heet water en  melk erbij. Ik heb er 8 koppen thee uit kunnen halen. Wat een heerlijke afsluiting van een mooie middag.



 

Thursday, 31 August 2017

Reis naar Engeland deel 3: Elke cottage heeft een naam

Een van de leuke dingen aan The Cotswolds is dat het er zo leuk kneuterig is. Niets wat traditioneel, ouderwets of romantisch is wordt verafschuwd of gemoderniseerd - nee, het wordt er juist gecultiveerd. En niet eens voor de toeristen, maar gewoon omdat ze 't zelf leuk vinden.
Dus zie je overal bloemetjesgordijnen, cottagetuinen, bloembakken onder de ramen, tegen de gevels opklimmende rozen, poortjes en hekjes bij de ingangen van tuinen, en naambordjes bij elke vrijwel cottage.


Apple Tree Cottage, Bourton-on-the-Water

Apricot Cottage, Upper Slaughter

Bee Cottage, Moreton-in-Marsh

The Old Bookshop, Honeybourne

Cambrays Farmhouse, Upper Slaughter
Clematis Cottage, Burford

The Garden House, Bourton-on-the-Water

Keynstons Hay, Upper Slaughter

Littlecote, Burford

Meadow View, Bibury

Porters Cottage, Burford

The Roost, Honeybourne

Rose Cottage, Burford

Rosemary Cottage, Bibury

The Shrieve's House, Stratford-upon-Avon

Upper Slaughter Manor, Upper Slaughter

The Old Vicarage, Honeybourne

Wendle Cottage, Moreton-in-Marsh

Windrush House, Bourton-on-the-Water
En tot slot nog wat belangwekkende info.

Tuesday, 29 August 2017

Reis naar Engeland deel 2: de pittoreske dorpjes van The Cotswolds

Waarom gaat een mens naar The Cotswolds?

Omdat het er SCHATTIG is. Ik mocht dat woord op een zeker moment niet meer van mijn man en dochter uitspreken, dus ging ik, om ze te plagen, over op "snoezig" en "beeldig", maar dat werd nog minder gewaardeerd. Uiteindelijk zijn de keren dat ik "mooi" en "prachtig" heb geroepen niet meer te tellen en de onderstaande foto's maken vast duidelijk waarom.


Bourton-on-the-Water

Bourton-on-the-Water

Bourton-on-the-Water
 Het "water" in kwestie is overigens de Windrush rivier, die zeker 10 meter breed en 30 cm diep is.

Chipping Campden

Chipping Campden

Prachtige rozen in Chipping Campden. Toevallig kwam de bewoner net naar buiten, die mij vertelde dat dit de Golden Celebration is.

Tudorpanden in Stratford-upon-Avon (16e eeuw)

Het geboortehuis van William Shakespeare, Stratford-upon-Avon

Burford

Burford

Burford

Burford

Burford

Burford

Lief klein poesje in Burford

Zomaar ergens onderweg

Uitzichten en doorkijkjes

Upper Slaughter

Upper Slaughter

Upper Slaughter

De bijbehorende manor lag net buiten het dorp

Prachtig pand met vele schoorstenen (in die tijd teken van rijkdom)

Landgoed bij Upper Slaughter Manor

Upper Slaughter

Lower Slaughter, watermolen