Terugblikken op 2017 deel 7: Herfst

Na augustus naderde de herfst met rasse schreden. Natuurlijk hebben we nog prachtig nazomerweer gehad, natuurlijk genoten we van de Indian Summer, maar het voelde toch anders. Er verschenen spinnenwebben, de schaduwen werden langer, de nachten kouder.

Lange schaduwen, de zon stond duidelijk een stuk lager na de herfstequinox

Maar de herfst heeft zijn eigen charmes: oogst! Dit zijn de Jonagolds. Heerlijk sappig en friszoet.

Nog nooit gegeten maar zeer decoratief: Malus Red Sentinel. Appeltjes hangen tot in de winter.

Dankzij prachtig en warm nazomerweer bleven de rozen lang bloeien. Dit is The Lark Ascending, een van mijn nieuwste aanwinsten.

Herfst is: wanneer de sedum begint te bloeien

Aarzelen tussen zomer en herfst.

Mary Magdalene bleef ook maar bloeien.

  

Ook A Shropshire Lad had nog een toegift in petto.

Evenals de prachtige tweekleurige Marie Curie

Waltz Time

En Wildeve

Het licht streek zo mooi over de gaura en het donkere blad van roos Brother Cadfael

Maar toch, je merkt aan alles: de zomer is voorbij. De hortensia's verkleurden langzaam naar oudroze...

Of juist naar groen (de Annabelles)

Hier was het al bijna oktober. Iedereen herinnert zich die warme zondag vast nog wel. Wat een spetterend afscheid van de zomer!

Diezelfde dag. Zo heerlijk genoten in de tuin de hele dag! Hier de rozen Wildeve (links) en Brother Cadfael.

Geranium Rozanne bloeit ook tot diep in oktober. Zeer tevreden met deze mooie plant!

Maar dan, uiteindelijk, is dan toch echt de tijd van de herfstasters aangebroken en dan weet je: het zit erop voor dit jaar.

Deel 8 (slot) verschijnt vlak voor kerst!

Terugblikken op 2017: deel 4

We gaan verder met onze terugblik op 2017 en deze keer neem ik jullie mee naar juni, de maand waarnaar door mij, rozenliefhebber, altijd met de meeste spanning uit gekeken wordt, want dan komen mijn mooierds allemaal in bloei!

Een van mijn mooiste rozen: A Shropshire Lad. Ik heb van de zomer bij David Austin (in Shropshire!) gezien hoe groot en indrukwekkend deze heerlijk geurende klimmer kan worden.

Tegen een donkere achtergrond is het altijd mooi foto's maken

Rozen, rozen, digitalis en campanula, dat is juni.

En Juffertje-in-'t-groen (Nigella), in de meest tere kleurtjes

Ah, nu is de tuin echt op zijn mooist

Acropolis kleurt mooi bij de bloeiende Alchemilla

Marie Curie

Heerlijk, die lange avonden, met van dat prachtige licht

Abraham Darby, stamroos, met zijn overdonderende geur.

The Pilgrim, eveneens een stamroos, ook al zo'n heerlijke geur. Daarom staan ze allebei aan het begin van een pad, zodat je er wel aan móet ruiken als je langsloopt.

Kattenkruid combineert prachtig bij de meeste rozen. Dit is Wildeve.

En deze is vernoemd naar Geoff Hamilton (u kent de beste man vast nog wel van Gardener's World). De Astrantia ernaast heet Rosa Lee en ik heb nog geen mooiere gevonden.

Overvloed, dat is juni.

Nog een keer Wildeve met kattenkruid, en rechts het kleine roosje "Katharina Zeimet", terwijl er links nog een akelei bloeit.

Dit is mijn schitterende naamloze roos. Ik hoop er echt nog ooit eens achter te komen hoe deze heet.

Het is bijna niet normaal hoe de gele klimroos dit jaar bloeide.

Zo vind ik Vingerhoedskruid het mooist, als hij van boven uitloopt naar zachtgeel (die worden als ze opengaan wel roze overigens)

Heritage

Mary Magdalene, zo'n mooi contrast met Lavendel "Hidcote"

In juni begonnen de hortensia's al kleur te krijgen

En toen stond de zon recht boven de Kreeftskeerkring en was de zomer begonnen! Veronica en Flox op deze foto

Zicht vanaf het terras.

Onze zijtuin

Een van de nieuwe aanwinsten van 2017: Queen of Sweden. Wat een prachtige roos. De knoppen en jonge bloemen zijn perzikkleurig, daarna worden ze roze.

En we sluiten juni af zoals we begonnen: met een van mijn mooiste klimrozen. Dit is Desprez à Fleur Jaune, een hele oude roos (1860) die het erg naar zijn zin heeft tegen onze zuidmuur. Voor het contrast groeit er een Jackmanii clematis doorheen.

Bedankt dat u zich nu al door vier delen terugblikken heeft geworsteld! Er volgen nog enkele delen. Deel 5 verschijnt op 10 december.

Photoshop en het geheim van de mensloze vakantiefoto's

Ik krijg soms de vraag of ik mijn foto's bewerk en ik moet eerlijk zeggen: dat doe ik zo heel af en toe. Meestal maak ik van één onderwerp verschillende foto's met verschillende instellingen en zoek ik de best gelukte eruit om op het blog te plaatsen. Het enige "bewerken" dat ik dan doe, is mijn naam erop zetten (ik ben namelijk foto's van mezelf tegengekomen op o.a. Instagram, onder andermans accounts!).

De roos Munstead Wood krijgt bij verschillende instellingen steeds andere kleuren. De kunst is om zowel het blad als de bloem in dezelfde kleur op de foto te krijgen als ze in het echt heeft.

Daar komt dus geen bewerkingsprogramma aan te pas, enkel de keuze van de foto die de werkelijkheid het mooist weergeeft.


Op vakantie in Engeland was het een heel ander verhaal.
Daar hebben wij prachtige plekken bezocht, maar daar waren we niet bepaald de enigen. En dus stonden op bijna al mijn foto's mensen. Tussen de rozen, in tuinen, voor al die prachtige gebouwen. Heel jammer, maar daar hebben we dus fotobewerkingsprogramma's voor. En een klein beetje handigheid.

Ik zal uitleggen hoe ik bijvoorbeeld de foto's van het extreem drukbezochte Arlington Row in Bibury mensloos heb gekregen.
Om te beginnen zoek ik, ongeacht al die mensen, de beste stek om de foto te maken (in dit geval: het brugje over de Coln), en ging ik met de belichting aan de gang. Even wachten tot die wolk voor de zon weg is, dat soort dingen.

Dan komt het wachten op de posities van de mensen.
En dat is mijn pro tip:
Ik wacht tot de (meeste) mensen op wegphotoshopbare plekken staan.
* Op grasveldjes.
* Voor struiken/hagen.
* Tegen egale achtergronden/muurtjes.

Dan zijn ze met de kloonstempel (een tool in photoshop) heel eenvoudig weg te halen.

Hieronder wat voorbeelden.

Die meneer bleef maar door mijn beeld lopen. En dat kan ik hem niet kwalijk nemen, hij wou ook gewoon van de rozen genieten. Dus wachtte ik tot hij voor die taxusheg stond...

En voilà, weg meneer. Onzichtbaar weggewerkt.

Op Arlington Row was de uitdaging fors groter. Het wemelde er van de toeristen.

Maar met een beetje geduld heb ik ze allemaal weten te verwijderen. Het stukje voor het huis (met dat deurtje) was nog het moeilijkst. De mensen achteraan op het gras waren zo weggewerkt, net als de geparkeerde auto.

Eind oktober

In deze tijd van het jaar zou het tuinseizoen zo'n beetje afgelopen moeten zijn. Maar dankzij het prachtige weer dat we deze maand hebben gehad, met stralende zon en temperaturen van ruim boven de 20 graden, weet de tuin helemaal van geen ophouden.

En ikzelf ook niet. Er is in deze tijd van het jaar nog zo veel te doen! Er moeten bloembollen gepoot worden, struiken verplant, dahlia's uitgegraven, compost gestrooid enzovoorts.
Planten kortknippen voor de winter doe ik niet. Er overwinteren heel wat diertjes in de afgestorven planten, dus haal ik al het oude groen in het voorjaar pas weg.

De roos "Wildeve" blijft, net als vorig jaar, lang doorbloeien. Op de achtergrond paarse astertjes.

Ook de oude gele roos weet van geen ophouden. De berken van de buren zijn al kaal maar mijn roos is nog in zomerstemming!

A Shropshire Lad is ook weer aan het bloeien geslagen met dat mooie weer.

Net als Miss Alice

En Leonardo da Vinci, het stamroosje

En Brother Cadfael

Kijk eens, hoe mooi hij combineert met de asters. Dat ziet er helemaal niet eind-oktober-achtig uit toch!

Je merkt het alleen aan de zon die zo laag staat.

En de afgevallen blaadjes

Alles begint eigenlijk nu pas te vervagen

Maar met dat mooie weer heb ik toch nog een heel weekend lekker buiten gezeten

Zij-ingang

Zelfs de flox begint weer te bloeien

Vruchten en zaaddozen zorgen ook nog voor kleur in de tuin. Dit is de Malus "Red Sentinel"

En dit is de Lonicera

Ook mijn dahlia's zijn nog lang niet uitgebloeid.

Volgend jaar moet ik echt veel meer asters planten. Vrolijker kun je het tuinseizoen bijna niet afsluiten.

Beloning voor een jaar tuinwerk.