Showing posts with label kippen. Show all posts
Showing posts with label kippen. Show all posts

Tuesday, 16 June 2015

De wilde tuin


Ik ben niet zo van netjes tuinieren en strakke vormen met allemaal planten die precies op die ene goede plek staan. Natuurlijk houd ik rekening met wat mooi staat en met de persoonlijke voorkeuren van iedere plant, maar als er dan eens iets tussen zit dat zich gezellig uitzaait maal ik er niet zo om als het ineens overal in mijn plantvakken omhoog komt.


Het resultaat is een tuin die er misschien wat rommeliger uitziet dan de meeste mensen als ideaal beschouwen, maar ikzelf ben bijzonder gecharmeerd van de uitstraling van overdaad.

Overdaad schaadt, maar niet in mijn tuin

Geen plekje meer vrij (ik moet dan ook geregeld uitdunnen)

Langs het grindpad

Tuinontwerp door Moeder Natuur

Zicht vanaf het terras richting de hederapoort
Zelfde vogelhuis, maar nu richting het tuinhuis gezien
Kleuren die ik zelf nooit bij elkaar zou zetten, maar het pakt wonderwel uit!
Honderden vingerhoedjes
Doordat ik niet zo'n precieze tuinier ben (hoewel ik dan wel weer precies weet waar alles staat en hoe alles heet en wanneer alles bloeit) is er voldoende ruimte voor de natuur, en dan bedoel ik natuurlijk de beestjes.
Vogels, egels, hommels, bijen en vlinders zijn hier van harte welkom, wormen natuurlijk ook, rupsen en torren al iets minder maar ik verdraag ze, spinnen en wespen zijn een noodzakelijk kwaad en de mol, nou ja, die zal ik moeten gedogen. De hoeveelheid muizen wordt door onze drie katten min of meer in toom gehouden.
Een bloemenweide in eigen tuin. Het stikt van de bijen en hommels in onze tuin.
Onze kip scharrelt vrij rond in de tuin

Nou is deze gecultiveerde chaos niet het eindpunt van mijn tuin hoor. Het is de bedoeling dat mijn plantvakken te langen leste gevuld raken met keurig op elkaar afgestemde groepen vaste planten - alleen, een tuin van dit formaat zet je niet even snel vol met planten. En de planten die ik er inmiddels in heb gezet, moeten nog wat volwassener worden. Dat heeft tijd nodig en dat vind ik nou een van de mooie dingen van tuinieren, dat het een proces in wording is - en blijft.

Wat een mooie vanzelf-combinaties!
Ondertussen ben ik gewoon heel blij met al die leuke bloemen die zich vanzelf uitzaaien en er op die manier voor zorgen dat er in mijn tuin geen stukje zwarte aarde te zien is, precies hoe ik het graag heb!

Monday, 9 March 2015

Over gekortwiekte rozen, krokussen en helpende kippen

Zaterdag dus, ik werd erg laat wakker maar een uur erna stond ik al in de tuin te spitten, want in maart is er zo ontzettend veel te doen in de tuin, en je weet maar nooit hoe lang het mooie weer aanhoudt.

Een hele tray prachtige violen gekocht!

Op internet (www.mein-schoener-garten.de) had ik een lijstje gevonden met tuintips voor maart en behalve het snoeien van de lavendel en het schoonmaken van de vijver (dat mag ik nooit doen, de vijver is van mijn man) heb ik alles kunnen afvinken wat op mijn tuin van toepassing was.

Een van de grootste ergernissen van de afgelopen jaren was plantvak drie, waar behalve een paar schattige gekochte plantjes vooral erg veel onkruid groeide. Van dat praktisch onuitroeibare spul als klaver en kleefkruid, en dan hadden vingerhoedskruid en prikneus (Silene coronaria) zich ook nog eens veel te enthousiast uitgezaaid, tezamen met het kaasjeskruid en de lavatera die ook overal maar te pas en te onpas opkwamen.

Plantvak drie, met alleen nog gewenste planten.
Kortom, het was een zooitje en een van mijn meest urgente karweien dus was het vak leegmaken. Met de schoffel kon ik de meeste rozetten van vingerhoed en prikneus wegkrijgen, moeilijker werd het de klaver en kleefkruid met hun fragiele, afbrekende worteltjes weg te krijgen, en tegelijkertijd moest ik natuurlijk ook nog eens heel erg oppassen om de schatten die nog onder het oppervlak verborgen zitten, zoals de Dicentra uit de tuin van mijn oma, niet te beschadigen.


Zo was het. Driekwart van wat u hier ziet is onkruid.

Enfin, op de gewenste planten na is het nu kaal. Achterin het vak heb ik een hele groep vingerhoedrozetten laten staan, die zijn in hun tweede jaar en zullen hopelijk indrukwekkend bloeien met zijn allen.
De rozetten die ik elders uit het vak weghaalde heb ik op een kaal stuk in vak 4 gezet, en ook een aantal achter de appelboom, ook hier in grote groepen bij elkaar.

Toen ook in de andere plantvakken en in de tuin van mijn dochter het afgestorven zomergroen van '14 was opgeruimd, de rozen gesnoeid, de meeste lavendel bijgeknipt en klein en nog onschuldig onkruid was weggehaald, was het moment aangebroken om compost over de plantvakken uit te rijden.

De rode roos, enorm gekortwiekt

Roos "Heritage", ook al zo flink gekortwiekt. Best eng hoor, maar het schijnt zo te horen.

Dit moet mijn nieuwe gazon worden: sagina. Bij mijn ouders groeit dat ook in plaats van gras, je hoeft het nooit te maaien, er komen lieve witte bloemetjes in en het loopt véél zachter!

Ook de tuin van mijn dochter op wat overblijvers na weer kaal. En een stukje erbij gesnoept, nu het pad naar de schuur klaar is.

Plantvak drie op de voorgrond, vier aan de andere kant van het pad. In het midden naast de Epimedium de overgeplaatste vingerhoedjes, amechtig hangend vanwege de onverwachte verhuizing.

Compost.
Dat was een mooi karweitje waarmee de kippen konden helpen, zij hielpen überhaupt de hele dag al mee in de tuin, maar aan het eind van de middag ontdekte ik zoveel beschadigde krokussen en ander groen, dat ik helaas moest besluiten dat het voorlopig de laatste keer dit voorjaar was dat er in de tuin gescharreld kon worden. Even wachten tot al dat tere groen wat steviger is!

Kipje aaien, niemand zeggen

En óveral komen nu plotseling krokussen op!

Zo mooi nog nat van de ochtenddauw

Het ongelooflijke blauw van de irisjes

Een reusachtige krokus in mijn dochters tuin

Leuk, verwilderingsbolletjes, het worden er steeds meer!

Lente

De grijsbladige sneeuwklokjes vind ik altijd het mooist

En kijk, de Flox heeft er al zin in!

Deze flox ook!

Blauwe druifjes in een pot

In de andere pot kleine narcissen

De dag erna heb ik mezelf vrij gegeven. Het was de eerste mooie, warme dag van het jaar en wat doe je dan? Heerlijk buiten een kop thee drinken met een boek erbij, en dan valt je oog op een vergeten stengel, je staat op en pakt de snoeischaar, terwijl je knipt zie je nog meer wat je de dag ervoor vergeten bent, en voor je het weet ben je wéér bezig in de tuin.

Daarom zijn we in de loop van de dag maar eens naar het water gegaan, naar het meert hier in de buurt, want mijn dochter had haar nieuwe radiografisch bestuurbare boot nog nooit kunnen uitproberen, en dit was er een mooie dag voor. En zittend in het zand langs de waterkant kon ik tenminste ook niet in de verleiding komen toch nog hier en daar een tak of stengeltje af te knippen.

Kijk 'm gaan!







Friday, 27 February 2015

De tuin komt tot leven

Vorige keer beklaagde ik me erover dat er nog niets te beleven viel in de tuin. Andere tuinen in ons dorp, tot mijn frustratie, stonden allang vol met bloeiende krokussen, maar mijn tuin ligt, ondanks dat hij pal op het zuiden ligt 's winters, door de lage zon en de bomen achterin ook aardig in de schaduw. Het bleef er te koud en daardoor liep mijn tuin zo achter.

Maar na die mooie, zachte dagen die we de afgelopen tijd hebben gehad (oké, er viel zo nu en dan wat regen, zelfs hagel) begint de permafrost ook in de donkere stukken te ontdooien en eindelijk zie ik weer bloemen in mijn tuin!
Het idee dat het nu echt begonnen is en dat dit het startsein is voor zes, zeven, misschien wel acht maanden, onafgebroken bloei is gewoonweg heerlijk!

Het lijkt een saaie winterfoto, maar kijk eens goed!
We zullen even inzoomen.

Gele krokussen

Lichtgele krokussen in het gras

Sneeuwklokjes in het gras

Sneeuwklokje bij de appelboom

Blauwe krokus in de tuin van mijn dochter

Irisjes, van vorig jaar overgehouden in een mandje, komen weer helemaal terug

Kijk eens wat ik vond! Een beetje verlegen nog, de Primula.

Ook in de volle grond zijn de irissen tot bloei gekomen.
Het is nog niet zo veel, maar dat geeft niet, het begin is er en vanaf nu zal het alleen maar mooier worden.

En het zijn echt niet alleen deze bloemen die de lente aankondigen. Kijk eens wat er allemaal nog meer lentekriebels heeft!

Tulpen kunnen zich niet langer verschuilen

Blauwe druifjes

Maar ook de akelei heeft de lente in z'n bol

De rozen beginnen al uit te lopen

De clematis ook

En de hortensia's

Spirea zit vol bijna uitgelopen knoppen

Al die stipjes zijn dansende mugjes, ook die zijn door de stijgende temperaturen ontwaakt.

De mugjes zijn niet de enige dieren die de lente in hun kop hebben!

De kippen mogen als compensatie voor maanden verplicht binnenzitten lekker door de tuin scharrelen.

Kowalski ligt heerlijk een beetje te dutten in het warme zonnetje

De poezen zijn zo graag buiten momenteel!

Hoewel zo'n kip wel erg groot is van dichtbij. Kijk die argwanende blik van Pluis!

En als het dan aan het eind van de middag fris wordt willen ze toch wel weer gauw naar binnen.