Volop lente

Het is volop lente, met temperaturen die eerder in mei thuishoren. 

Nooit eerder heb ik zó vroeg in het jaar al in de tuin kunnen ontbijten.

Mix & match

Van het mooie weer heb ik volop genoten en dat mocht ook wel, na dat enorme karwei van de nieuwe heg van vorig weekend - zo groot dat we het niet eens afgekregen hebben, en er afgelopen zaterdag mee verder moesten, wéér kruiwagens vol aarde heen en weer rijden (dat was dan wel weer handig; de aarde die uit de nieuwe vijver kwam, konden we gebruiken voor de nieuwe heg), wéér een hele dag op mijn knieën en weer overeind, elke beuk op exact 20 cm van de vorige. En dan op het laatst ook nog vijftien beuken tekort komen en op stel en sprong naar de kweker.

Voor dat doel gebruikte ik een speciaal op maat gezaagd plankje (nee hoor, het was een stukje brandhout dat toevallig 20 cm lang was)

Ja, ik kon wel voelen dat ik een jaartje ouder word.

Dus vierden we op vrijdag, de mooiste dag van de week (23 graden maar liefst, nog nooit eerder vertoond volgens mij) mijn verjaardag, die tot mijn grote vreugde elk jaar weer in het begin van de lente valt.

Naar oud gebruik gingen we thee drinken bij een gezellig theehuis maar nu eens niet naar onze vaste stek in Nutter, maar naar een pas ontdekt theehuis in Enschede, midden in het Wooldrikpark. 

Het was heerlijk, de hapjes, de prachtige knusse tuin met de zitjes, de ambiance...

Allerlei heerlijkheden (nee, we hebben het niet op gekregen)

Een zeer sfeervolle tuin rondom de zitjes. Dit plantje heet trouwens Corydalis

Maar het werd 100% perfect toen de kat des huizes zijn snorharen liet zien en besloot dat wij wel heel erg fijn kunnen aaien (en dus de hele tijd bij ons bleef en niet bij alle andere gasten die er ook zaten).

De enorme kater Tom.

Overigens heeft het theehuis in Nutter óók een poes, dus er is geen enkele reden om het ene theehuis boven het andere te verkiezen. Gewoon maar wat vaker thee gaan drinken dus.

Intussen in de tuin groeit alles met een dusdanige snelheid dat wanneer je 's morgens even kijkt naar een dichte knop, er 's avonds een open bloem in zit.

Een verrassing! Hier stond vroeger een hekje en gezien de rij boompjes die daar nu groeit hebben de vogels er het een en ander laten vallen.

Hier was ik enorm blij mee: het bleek een sierkers!

Geniet maar mee van de foto's, maar wees gewaarschuwd: in het echt is het nog mooier!

Chionodoxa (Sneeuwroem), een van m'n favoriete voorjaarsbollen

Mooi hè

Hier gecombineerd met aubrieta

Blauwe anemoontjes

Mijn uitzicht vanuit het keukenraam.

Muscari latifolia

Oxalis, voor sommige mensen onkruid maar ik vind 't schattig

Puschkinia

De bloeiende perzik

De dotter ging deze week open

De manden waarin ik bollen heb geplant beginnen hun geheimen te onthullen

Onze magnolia bloeit voor het eerst

De appelboom krijgt al blad. Ik ben zo blij met deze grote oude appelboom!

Mijn uitzicht vanuit de keuken (ja, ik weet 't, maar als je vijftig meter heg aan het planten bent heeft ramen zemen niet zo veel prioriteit)

En dit is diezelfde bloembak vanaf de andere kant gezien.

Witte kievitsbloem, met op de achtergrond mijn stenen kip

En de rode kivietsbloem, met een muscari latifolia erbij

Dit is helaas een paag dit jaar: esdoorns. Meteen verwijderen, want ze hebben een penwortel.

Zo gezellig elk jaar weer, bolprimula's (het worden er steeds meer!) en blauwe druifjes

Een aanrader dit plantje. Ze zijn er in verschillende kleuren en na de bloei laten ze een bescheiden rozetje achter.

Longkruid met zijn fantastische gestippelde blad.

Een beetje schemerig deze foto maar je kunt goed zien dat er al heel veel bloeit. Die lelijke tuinlamp staat op de nominatie om vervangen te worden hoor.

Maagdenpalm (Vinca) in de voortuin, ik heb deze soort gekozen (Atropurpurea) omdat ik daar ook tulpen in deze kleur heb staan.

Blauwe druifjes "Sky Blue"

In het voorjaar is geel toegestaan in mijn tuin.

Schattige Viola odorata

Ik heb ze in twee kleuren, deze vind ik het mooist.

Zo'n vrolijk gezicht, al die kleurtjes! Mag ook wel na zo'n lange grauwe winter. Later in het jaar verandert het schreeuwerige kleurenpalet naar ton-sur-ton.

De eerste bloeiende tulp: Upstar

Poedie staat altijd erg mooi bij de forsythia.

Het lijkt wel lente!

Het schijnt dat de natuur een week of vier, vijf voorloopt. Dat kan wel kloppen, want de narcissen staan op springen en die bloeien normaliter op mijn verjaardag, eind maart.

Ik moet zeggen dat ik het na de krankzinnig lange winter van vorig jaar totaal niet erg vind dat Koning Winter dit keer een jaartje overslaat. Heerlijk vind ik het om nu al in de tuin bezig te kunnen.

En bezig, dat ben ik! Ik heb de afgelopen dagen – in mijn eigen bedaarde tempo weliswaar – elke dag wel een paar uur in de tuin gewerkt. 

Borders leegmaken was mijn eerste doel. Want door de afwezigheid van winter, dit jaar eigenlijk een lange herfst is die naadloos overgaat in de lente, denken mijn bloemen (van afgelopen jaar dus) dat ze gewoon lekker door kunnen blijven bloeien.

Kaasjeskruid bloeit nog steeds...

Maar sorry jongens, goudsbloemen en kaasjeskruid tussen mijn krokussen, dat vind ik geen gezicht.

Dus die late zomerbloeiers moesten toch echt het veld ruimen. Tezamen met het vele afgestorven groen (nu bruin) dat in een dikke laag over de borders lag. 

Voor: nogal rommelig en veel afgestorven groen.

Kaal dat het nu is! Maar fijn kaal. Niet meer het kaal van vergankelijkheid en vergane glorie, maar kaal van “kom maar op met de lente!” 

Na: orde na de chaos. Laat de lente maar komen!

Daar ben ik dus een middag of twee mee zoet geweest. Behalve de nog altijd bloeiende kaasjeskruid en goudsbloemen heb ik ook een paar zeer grote rozetten verwijderd waarvan ik de kans ongeveer 20-80 inschatte dat het iets moois kon worden, een bosje lelies die vorig jaar BRUINE bloemen bleken te geven. 
Het “voordeel van de twijfel” van afgelopen voorjaar, dat iets heel hoogs bleek te gaan worden, met witte pluimen heb ik er weliswaar uitgehaald, maar wel bewaard, hij krijgt misschien nog een kans op een plek waar zo’n gigant wel tot z’n recht komt. Verder een rabarber die midden in een bloemenborder omhoog kwam – en waarvan ik me toch herinner dat we die vorig jaar al weggehaald hadden. Restje wortel blijven zitten misschien?

 

Bruine lelies...

Enfin, na zo’n middag is het heerlijk theedrinken in de door de zon opgewarmde woonkamer. Helaas waren de berichten voor gisteren wat minder zonnig. Maar zoals gewoonlijk zaten de weermensen er weer eens naast en na de lunch brak de lucht en werd het veertien graden. 

Naar karweitjes hoefde ik niet te zoeken. Vandaag besloot ik de rozen te snoeien. Rigoureus. Vorig jaar heb ik dat ook op die manier, waarvoor de rozen mij bedankten met extreme groei en bloei. Tot mijn verbazing kwam ik maar op elf rozen, er staat me bij dat ik er vorig jaar dertien telde. Zulke dingen kunnen me nachten uit mijn slaap houden, weet je dat. 

Gesnoeide roos (zeg maar: gehalveerd)

Enfin. Wederom was het een prettige middag, want wat geeft werken in de tuin mij toch een hoop vreugde en energie! Ondertussen vermaakte mijn dochter zich met de nieuwe poes Poef, die nog aan de lijn door de tuin struint, en met haar Playmobils. Gisteren was ze zo lief mij gezellig te helpen, handschoenen aan en haar hele tuin mooi kaal gemaakt tot de aarde er weer rijk en zwart uit zag. 

Poef

Mijn dochters tuin ook weer grotendeels kaal

En een beginnetje gemaakt met het kaal maken van de toekomstige moestuin

En werkelijk óveral piepen de puntjes van bollen uit de grond. Ik heb er dan ook honderden geplant afgelopen najaar, en het najaar ervoor ook al heel veel. Het ziet ernaar uit dat we nog maar een paar weekjes geduld hoeven te hebben voor het bloemenfestijn losbarst!

Tulpjes en narcisjes in de tuin van mijn dochter

Narcissen in de zijtuin

Blauwe druifjes

Blauwe hyacinten

 

Sneeuwklokjes natuurlijk

En krokussen in het gras

 Tenzij Koning Winter zich bedenkt, natuurlijk, en alsnog besluit West-Europa aan te doen…