Ik zit op Instagram en mijn arme blog krijgt helemaal geen aandacht meer, en mijn tuin komt misschien op TV!

Beste mensen, ik post nog dagelijks over mijn tuin, maar doe dat zelden meer hier. Ik ben te vinden op Instagram omdat dat veel makkelijker werkt, via de smartphone. Voor mijn blog moet ik de computer gebruiken en als ik in de tuin bezig ben en mooie dingen fotografeer is het veel makkelijker om dat via de telefoon die ik toch in m'n achterzak heb zitten te posten op instagram, dan dat ik helemaal naar binnen moet om in mijn kantoor mijn computer aan te zetten.

 

Nou ben ik van plan om toch dit blog weer leven in te blazen. Ik denk dat ik hier meer info kwijt kan dan op Instagram, en ik denk ook dat ik na twintig jaar tuinieren wel de nodige kennis heb opgedaan die ik graag wil delen. Niet dat ik mezelf nou als een expert beschouw, maar ik kan dan toch tenminste wel proberen te voorkomen dat jullie al diezelfde fouten maken die ik heb gemaakt! 

Verder wil ik nog graag wat foto's van mijn tuin, én een nieuwtje delen.

 Ik ben namelijk heel druk bezig geweest in de tuin, en heb in de tweede helft van 2022 en heel 2023 enorm veel werk verzet. Dat komt omdat ik in de zomer van 22 benaderd ben door een medewerker van een bekend tuinprogramma, die mij vroeg of ik met mijn tuin op televisie wilde komen. Nou is het altijd mijn droom geweest om met mijn tuin en/of huis in een mooi woonblad te komen, maar televisie is natuurlijk ook een mooi medium. 

Alleen... op het moment dat je in je achterhoofd hebt dat er binnenkort een cameraploeg door je tuin gaat lopen, kijk je ineens met compleet andere ogen naar je tuin. Wat een puinhoop! Wie wil zoiets op televisie zien? Het leek wel of binnen het uur het onkruid in mijn tuin verdubbeld was, de zwartvlek ineens op ál mijn rozen zat, mijn planten er eigenlijk wel heel miserabel bij stonden, en de kale stukken zwarte aarde in mijn borders ineens beschamend groot waren. Nee, mijn tuin was al die aandacht helemaal niet waard, en bovendien waren er verschillende karweien die ik al veel te lang voor me uitgeschoven had, die moesten nu écht maar eens gebeuren.

Dus kwam er een nieuw kippenhok op een nieuwe plek, werden er diverse struiken en bomen geplant om zichtlijnen groener te maken, paden aangelegd, het hele terras vervangen (daar zal ik nog een post aan wijden), heel veel bloemen gezaaid om de kale plekken op te vullen, hekjes geplaatst en hegjes geplant, enzovoorts.

En vervolgens hoorde ik nooit meer iets van de redactie. 😑

Nou zit ik ook weer niet zó te springen om opnames dat ik erachteraan ging bellen. Gaat het door, dan vind ik het leuk, gaat het niet door, ook prima. Zijn al die achterstallige karweien in de tuin er toch maar mooi even doorheen gejaagd.

Een van de andere dingen (losstaand van het tuinprogramma) waar ik mee bezig ben geweest is het kleurschema door de seizoenen heen. Ik zal er nog een keer een aparte post aan wijden, maar het idee is dat in de lente de kleuren voornamelijk blauw/geel/wit zijn, in de zomer roze/blauw/paars in al zijn facetten, en in het najaar geel/oranje/rood.

Nu komen de foto's!

We begonnen het seizoen met een heleboel tulpen (meeste in potten)

De border vooraan. De lelijke stoeptegels zijn vervangen door wit grind. Roos is The Pilgrim

Zicht vanuit de moestuin, ik ben nog steeds zo blij met dat hekje

Gentle Hermione in de lange border, mooie combi met de planten ernaast.

Pomponella in juni, wat een overdadige bloei. De hortensia op de achtergrond kleurt er mooi bij.

De lange border in de zijtuin. Geranium Rozanne en vrouwenmantel stelen de show terwijl de rozen in bloei beginnen te komen.

De late zomer. Langzaam begint het kleurenpalet te verschuiven.

September, de sedum bloeit, de appels zijn bijna rijp

Dahlias en herfstkleuren als de zomer tot een eind komt

En voor de volledigheid: hier is de link naar Instagram: Helena's garden

Ode aan de forsythia

Ik vind dat iedereen een forsythia in de tuin zou moeten hebben en ik zal u vertellen waarom.

Op dit moment bloeit de forsythia en, meer nog dan sneeuwklokjes en krokussen, vind ik zijn bloei het startsein voor de lente.

De forsythia is een van de gemakkelijkste, veelzijdigste struiken die er maar te vinden zijn. Hij vergt nauwelijks onderhoud, hoewel het een flinke groeier is en er na de zomer heel wat lange takken uit schieten. Hierover later meer.

Ik zal om te beginnen alle pluspunten van deze fantastische struik op een rij zetten.

* De forsythia bloeit vroeg. Als de rest van de tuin nog kaal en bladerloos is en er nog geen kleur te bekennen is, staat er in de prille lentezon een vrolijk goudgele struik te schitteren, die alle aandacht naar zich toe trekt.

Ja, u ziet het goed, rechts staat er nóg eentje.

* De forsythia bloeit tegelijk met de narcissen. En dat combineert fantastisch met elkaar, omdat ze allebei dezelfde tint geel hebben. 

* Zelfs voor mensen die niet van geel houden (daartoe reken ik mijzelf eveneens) is deze struik geen probleem: wanneer hij bloeit is er nog nauwelijks kleur in de tuin, dus het kan nergens mee vloeken.

* En na de bloei komt het blad en dat blijft de hele zomer lang frisgroen. Een mooie frisgroene struik in de tuin geeft rust en functioneert prima als achtergrond voor zomerbloeiers. Of tegen inkijk van buren. Of als plekje uit de wind.

Beschut tegen inkijk en wind. Rechts de forsythia

* De kat kan er op een warme dag lekker onder gaan liggen, want het is een dichte struik met genoeg schaduw.

Poezen en forsythia's combineren mooi met elkaar

* Een forsythia hoef je niet te kopen. Vraag een recente scheut van iemand die er al een heeft, steek die in een pot goede aarde (eventueel met wat stekpoeder) en een paar maanden later zitten er worteltjes aan en kun je hem in je tuin planten.

* Wanneer de forsythia bloeit, kan het gras voor de eerste keer na de winter weer gemaaid worden. Dat vergeet je dus nooit meer. Een handige herinnering.

* Die lange takken waar ik het eerder over had, kun je vroeg in het voorjaar afknippen en binnen in een vaas zetten. Een paar dagen later heb je de lente in huis. De struik zelf bloeit op het oude hout, dus je hoeft niet bang te zijn dat je alle bloei wegknipt.

Gratis en uit eigen tuin

*De struik laat zich sowieso gemakkelijk snoeien. Hij is niet gebonden aan jaargetijden en kan op elk gewenst moment gekortwiekt worden.

Herfstsnoei. 

Leuk aardigheidje voor kinderen (en moeders die even een halfuurtje rust willen): 99% van de bloemetjes heeft 4 blaadjes, maar op de een of andere manier zit er aan een struik altijd één bloemetje met vijf bloemblaadjes. Zoekt en gij zult vinden!

Terugblikken op 2017: deel 4

We gaan verder met onze terugblik op 2017 en deze keer neem ik jullie mee naar juni, de maand waarnaar door mij, rozenliefhebber, altijd met de meeste spanning uit gekeken wordt, want dan komen mijn mooierds allemaal in bloei!

Een van mijn mooiste rozen: A Shropshire Lad. Ik heb van de zomer bij David Austin (in Shropshire!) gezien hoe groot en indrukwekkend deze heerlijk geurende klimmer kan worden.

Tegen een donkere achtergrond is het altijd mooi foto's maken

Rozen, rozen, digitalis en campanula, dat is juni.

En Juffertje-in-'t-groen (Nigella), in de meest tere kleurtjes

Ah, nu is de tuin echt op zijn mooist

Acropolis kleurt mooi bij de bloeiende Alchemilla

Marie Curie

Heerlijk, die lange avonden, met van dat prachtige licht

Abraham Darby, stamroos, met zijn overdonderende geur.

The Pilgrim, eveneens een stamroos, ook al zo'n heerlijke geur. Daarom staan ze allebei aan het begin van een pad, zodat je er wel aan móet ruiken als je langsloopt.

Kattenkruid combineert prachtig bij de meeste rozen. Dit is Wildeve.

En deze is vernoemd naar Geoff Hamilton (u kent de beste man vast nog wel van Gardener's World). De Astrantia ernaast heet Rosa Lee en ik heb nog geen mooiere gevonden.

Overvloed, dat is juni.

Nog een keer Wildeve met kattenkruid, en rechts het kleine roosje "Katharina Zeimet", terwijl er links nog een akelei bloeit.

Dit is mijn schitterende naamloze roos. Ik hoop er echt nog ooit eens achter te komen hoe deze heet.

Het is bijna niet normaal hoe de gele klimroos dit jaar bloeide.

Zo vind ik Vingerhoedskruid het mooist, als hij van boven uitloopt naar zachtgeel (die worden als ze opengaan wel roze overigens)

Heritage

Mary Magdalene, zo'n mooi contrast met Lavendel "Hidcote"

In juni begonnen de hortensia's al kleur te krijgen

En toen stond de zon recht boven de Kreeftskeerkring en was de zomer begonnen! Veronica en Flox op deze foto

Zicht vanaf het terras.

Onze zijtuin

Een van de nieuwe aanwinsten van 2017: Queen of Sweden. Wat een prachtige roos. De knoppen en jonge bloemen zijn perzikkleurig, daarna worden ze roze.

En we sluiten juni af zoals we begonnen: met een van mijn mooiste klimrozen. Dit is Desprez à Fleur Jaune, een hele oude roos (1860) die het erg naar zijn zin heeft tegen onze zuidmuur. Voor het contrast groeit er een Jackmanii clematis doorheen.

Bedankt dat u zich nu al door vier delen terugblikken heeft geworsteld! Er volgen nog enkele delen. Deel 5 verschijnt op 10 december.

Terugblikken op 2017: deel 3

We blikken terug op tuinjaar 2017 en kijken nu naar mei, wat misschien wel de mooiste maand van het jaar was, mooier nog dan juni.

In mei genieten we van de late tulpen. Dit is Blue Diamond, een naam die me altijd aan Ruud en Riem doet denken. Hebt u nu ook meteen "Ramona" in uw hoofd?

Ik had eind 2015 heel veel tulpen in manden geplant, wat een ontzettend aan te bevelen resultaat op het terras gaf.

Als de bistrostoelen weer naar buiten gaan is de lente echt begonnen. Dan gaan we weer lunchen in het gras.

Het planten van tulpenbollen is een saai en langdurig karwei, maar het is de inspanning zó ontzettend waard.

Deze tulpen hebben een gekarteld randje en heten Louvre en als de avondzon erop staat geven ze bijna licht.

Waar je ook kijkt in de tuin, overal is het mooi

Heerlijk toch, zo'n uitzicht.

De grote border, nog steeds vol met tulpen. Dit is een mengsel van Triumphtulpen, Shirley en Blue Diamond

Zoals bekend houd ik niet van strakke aangeharkte tuinen. Een beetje rommelig maakt het juist gezellig. Gelukkig ontdekte ik die zomer in Engeland dat mijn stijl daar gemeengoed is.

Naar dit hoekje kan ik uren kijken.

Door niet te vaak te maaien hebben wij het gras vol madeliefjes gekregen.

In onze Adirondeckchairs draaien we met de zon mee. Een waarschuwing: deze stoelen zijn erg comfortabel en eruit opstaan is nogal moeilijk, omdat je je voeten wat verder naar voren moet zetten en de zwaartekracht je dan gewoon weer terug de stoel in trekt. En dan denk je: ach wat, weet je, ik blijf ook maar gewoon zitten, ik zat hier eigenlijk prima.

Mei is de maand van de akeleien. Ik heb er ontzettend veel, en haal elk jaar na de bloei minstens de helft weg, en dan staat het het jaar erna gewoon weer zo vol.

Eind mei bloeide het vingerhoedskruid al, en de campanula's, wit en blauw. Ik heb een tijdlang alle blauwe weggehaald zodat alleen de witte overbleven, maar omdat ze tweejarig zijn lukte dat nooit helemaal, en dit jaar dacht ik: ik vind het eigenlijk wel gezellig zo. 

Dat was de maand mei!

Deel 4 verschijnt op 6 december, als de Sint het land weer heeft verlaten en u na het bouwen van de surprises weer tijd heeft om op mijn blog te komen kijken.