Herfst: spinnenwebben

Het had de avond ervoor geregend, en 's nachts klaarde het op en koelde het flink af. Er volgde een mistige herfstmorgen en tot mijn verrassing waren de planten in mijn tuin bedekt met een grijze laag: alle spinnenwebben in de tuin - en dat bleken er nogal wat te zijn! - waren door de minuscule waterdruppeltjes zichtbaar geworden.
Een surrealistisch gezicht, nog versterkt door de dichte, bijna beklemmende stilte die door diezelfde mist veroorzaakt werd.

Na het ontbijt ging ik met mijn camera naar buiten, dit is wat ik aantrof:

Zelfs boven de vijver hing een spinnenweb van kleine pareldruppeltjes

September

Mistige morgens, koude nachten, warme middagen en vergelende planten in de tuin, overal kruisspinnen, bloeiende sedum, wat laatste vlinders: de zomer is voorbij en de herfst zet zijn eerste wankele stapjes.

De tijd van zaaien is voorbij, de tijd van oogsten is begonnen. Oogsten in de tuin maar ook de oogst van wat we dit jaar op persoonlijk gebied "geplant" hebben. Dit is de tijd waarin we ons - letterlijk en figuurlijk - meer naar binnen gaan richten. We maken de balans op: hoe zijn we gegroeid, wat hebben we geleerd, hoe hebben onze beslissingen uitgepakt? Wat willen we volgend jaar anders doen?

In de tuin zijn er heel wat dingen die ik volgend jaar anders wil aanpakken. Karweien ook die dit jaar zijn blijven liggen omdat ik er de energie niet voor had.
Gelukkig is mijn man af en toe bereid me het echt zware werk uit handen te nemen. Zo heeft hij afgelopen weekend alle begroeiing onder en rondom de appelboom weggehaald. Er stonden - zoals overal in onze tuin, voor wij hier kwamen wonen - allemaal praktische planten waarvan meer dan de helft wintergroen. En als bodembedekker pachysandra, van dat onuitroeibare spul dat normaliter in gemeenteplantsoenen staat, omdat 't zo lekker onderhoudsvrij is.

De appelboom in het voorjaar, omringd door struiken.

Kaal gemaakt

Ook de klimopboog heb ik flink gesnoeid, hier stak de arm van de pomp uit (achter in onze tuin is een put)

Na wat knippen kwam de rest van de pomp tevoorschijn! Ik heb er nog geen water uit gekregen, maar dat komt vast nog wel. Het heeft al een tijd niet geregend dus misschien staat het water in de bron te laag.

Kijk, nu zie je wat ik met al die hortensia-stekjes van plan was.

Achterin, waar het donkerder is heb ik wat vingerhoedjes (Digitalis) gezet. Ervoor nog een hortensia-stek

Zo, het werk is gedaan, nu maar wachten tot het gaat groeien.

Nog wat verdere foto's van de septembertuin

Een septembermorgen

Twee uur later

Bloeiende sedum

Herfstborder, alles begint te vergelen

Gelukkig bloeien er nog best veel bloemen!

Helpende kippen

De moestuin zag er een beetje verwaarloosd uit. De grond was bijna onzichtbaar vanwege het vele onkruid, en planten die allang geen vrucht meer droegen stonden te kwijnen, de tomaten nog het ergst van al. 

Op een gegeven moment, vlak voor ze rijp waren, stortten de tomatenplanten in, werden bruin en zo gingen kilo’s oogst verloren. Ik weet niet goed wat ik verkeerd heb gedaan maar heb het gevoel dat de plotseling lage temperaturen (rond de 15° C) en vele regen in die periode mijn tomaten de das om hebben gedaan.

De framboos daarentegen doet het ongelooflijk goed!

Vanmorgen zijn we een paar uur bezig geweest om alle dode planten weg te halen en het onkruid uit te trekken. Vanzelfsprekend werden we daarbij geholpen door drie dikke dames die naast de moestuin wonen. Hekje open en daar kwamen ze, vrolijk tokkend bij het zien van zo veel onkruid en omgewoelde aarde.

Halverwege het karwei, maar de kippen schieten graag te hulp

En weer een berg onkruid weggeharkt.

Beide composthopen puilen uit

En wat stond er een boel onkruid. Ik ben nog maar een onervaren moestuinier en vanaf het moment dat ik gezaaid had, heb ik niet goed meer durven schoffelen, omdat ik bang was de jonge zaailingen per ongeluk weg te schoffelen. 

Hierdoor kreeg het onkruid zo veel kans om goed te wortelen, dat het naderhand bijna niet meer uit te roeien was.

Kippen to the rescue!

Gelukkig zijn kippen zorgvuldige opruimers! Heel nuttig en biologisch, die dikke dames van ons! En nog verse eitjes op de koop toe. O ja, en ze eten restjes, dus 53 kilo eten per jaar weggooien zoals de gemiddelde Nederlander doet, is bij ons niet aan de orde. De kippen zetten onze restjes om in eitjes, en waar ik echt niks meer mee kan aanvangen gaat op de composthoop.

Scharrel, scharrel

Scharrelen in tweevoud

Kijk eens hoe grondig ze te werk gaan!

En dit is het resultaat na een paar uur. Fantastisch, dames!

Na afloop zat er nog een mooie wants op mijn kaplaars: de gestreepte schildwants.

Katten: het goede leven

Ik geloof wel dat mijn katten het goed hebben. We hebben een grote tuin waar ze vrij mogen lopen, we kopen altijd eten dat ze lekker vinden, binnen mogen ze op banken en bedden slapen. Ze maken alle drie een tevreden indruk, spinnen veelvuldig en zijn graag bij ons in de buurt (Pluis volgt me altijd naar de kamer waar ik ben, en komt als ik aan mijn computer zit, steevast op mijn bureau liggen). Ze komen altijd enthousiast op ons af gelopen als ze ons weer zien. Om maar niet te spreken van de snelheden waarmee ze van alle kanten komen aangerend als ik ze ’s avonds roep voor het eten.

Een fotoserie met tevreden katten.

 

Poedie houdt van melk

Blije poes

Poedie en mijn dochter

Kattenkruid

Poedie houdt van warmte

Lief!

Toppunt van luiheid

Poef loert op een speeltje

Heerlijk wassen in het zonnetje

Poef aan het spelen

Pluis is heel graag in de tuin

Pluis slapend

Pluis slapend

Pluis slapend

Pluis speelt met een takje

Poef en mijn dochter in het gras

Een wandeling

Op droge dagen probeer ik zo vaak mogelijk een wandeling te maken door de omgeving. Voor mij, die het grootste gedeelte van haar leven in een drukke stedelijke omgeving heeft gewoond is dit boerenlandschap met zacht glooiende heuvels een verademing. "Wij wonen op vakantie" is een gedachte die om de haverklap in me opkomt. Het is hier niet voor niets vergeven van de toeristen, het is hier gewoon ontzettend mooi!

Een reeks foto's die ik tijdens een wandeling maakte.

Doorkijkje vanuit het bos naar de akkers

Nog een doorkijkje

Akkers, bos en heuvels in de verte

Vakwerkhuisje langs de rand van een klein bos

Het bos

Uitzicht vanaf de heuvel richting zuiden

Kronkelend weggetje

Uitzicht Münsterland

Dit alles op nog geen vijf minuten van mijn huis.
Ik ben zo blij dat we hier wonen!