Terugblikken op 2017: deel 2

Aan de hand van de mooiste foto's van het afgelopen jaar blikken we terug op 2017.
Na deel 1, waarin we genoten van januari, februari en maart, gaan we nu terug naar april, de maand van de tulpen.

Deze bloembak heeft het hele tuinjaar onder het keukenraam gestaan en staat er nu nog. De bollen stierven af maar de viooltjes werden steeds groter en uiteindelijk was het een grote bak violen. Nu zijn ook die dood en beginnen de bollen al weer boven de grond uit te komen!

Zo mooi ieder jaar weer, de blauwe druifjes met de primula's

Dit was op 8 april. Zo veel groen en kleur al in de tuin! Wat gaat het snel als de lente eenmaal is begonnen.

Met bloembollen verleng je het tuinseizoen met zeker een maand of twee. Plant je dan ook nog asters en dahlia's dan heb je eigenlijk maar een maand of drie "niks" in je tuin.

De appelbloesems

April: de maand van de duizenden vergeet-mij-nietjes. Een zee van blauw!

Nog niet eens half april en kijk eens hoe fijn de tuin er al bij staat.

Ik ben gek op tulpen en plant er elk jaar bollen bij.

De rode "Van Dijck" tulpen heb ik in de moestuin geplant, omdat ze een beetje detoneerden met de rest. De groente kan toch pas vanaf mei geplant en gezaaid worden.

Half april, wat een weelde.

Deze foto deed het instagram erg goed en heeft veel likes gekregen.

Ah, de appelbloesems. Zo mooi altijd. Jammer alleen dat het op 18 april heel erg gestormd heeft. De bloesems zijn eruit gewaaid en in de grote appelboom zaten nauwelijks dit jaar appeltjes. De Jonagold bloeide een dag of vijf later en had geen last van de storm, en die hing dit jaar juist vol met overheerlijke appels.

Ik kon niet kiezen. Twee keer bijna dezelfde foto, twee dagen ertussen. Intussen is april al flink gevorderd.

Hoe snel je de winter kunt vergeten. Het is op deze foto net een maand lente.

Kijk eens wat een tulpen. En wat een wondertje elk jaar weer, dat deze mooie kleurtjes steeds weer weten terug te keren uit zo'n onooglijke ui.

Madeliefjes in het gras, rozen en bomen weer vol in het blad, heerlijk

Het tuinhuis, de Jonagold in bloei, de van Dijck tulpen in de moestuin en de Dicentra spectabilis (gebroken hartje)

Deel drie, waarin we terugblikken naar mei, komt morgen al online!

Terugblikken op 2017: deel 1

Aan het einde van een jaar wordt er altijd teruggeblikt en omdat er in de tuin niet veel te beleven is behalve lijdzaam toezien hoe al mijn mooie planten bruin worden terwijl de regen langzaam overgaat in hagel, kijk ik eens terug naar het afgelopen tuinjaar.

Zo met het zonnetje erachter lijkt het nog wel wat. Er bloeit zelfs nog een roos.

Ik heb de afgelopen tijd meer dan 3300 foto's doorgeworsteld en heb de mooiste geselecteerd om samen met mijn lezers terug te blikken op 2017.

Laten we gewoon maar eens beginnen bij het begin.
Zo'n eerste serie foto's lijkt eigenlijk nog kaal en weinig indrukwekkend, tot je beseft dat dit is wat er nu direct voor ons ligt. Nadat we ons door de winter heen geworsteld hebben, wacht ons de vreugde van de bollen! Die heerlijke dagen waarop je als een kind zo blij rond een geel of paars bloemetje in je gras danst, omdat je weet: de winter ligt achter ons, het tuinseizoen gaat weer beginnen!

In januari lag er een pak sneeuw. Oók mooi hoor. Maar toch.

In februari hadden we prachtige rijp op de planten

Toen werd het eindelijk maart!

En daar kwamen de krokussen.

En de sneeuwklokjes (dit is Flore Peno)

Weet u nog, die krokussen die ik een paar jaar terug in het gras had gestrooid om ze daarna te planten waar ze neervielen. Ik zeg: DOE DIT NIET. Ja, met tulpenbollen kan dat wel, die vind je zo terug in het gras. Maar krokusbolletjes zijn 2 centimeter in doorsnee, die vind je nooit meer terug. En het is toch al niet zo licht in deze tijd van het jaar.

Gelukkig waren het wel ontzettend mooie krokussen.

In maart kon ik algauw een collage maken van al het blauws dat er bloeide.

En dan ineens is het lente en staat plotseling de zon veel hoger.

Waarna alles in een stroomversnelling raakt! Dit is Oxalis.

De perzik komt in bloei

Aubrieta en chionodoxa (sneeuwroem), een van mijn lievelingsbollen. Links op de voorgrond de roze/blauwe bloemetjes van Pulmonaria (longkruid)

Chionodoxa, detail

Een gezellige bloembak vol bollen in de vensterbank

Vier dagen later: de perzikbloesems zijn open

Eind maart bloeide de dotter zelfs al!

 In deel 2 blikken we terug op april!

Photoshop en het geheim van de mensloze vakantiefoto's

Ik krijg soms de vraag of ik mijn foto's bewerk en ik moet eerlijk zeggen: dat doe ik zo heel af en toe. Meestal maak ik van één onderwerp verschillende foto's met verschillende instellingen en zoek ik de best gelukte eruit om op het blog te plaatsen. Het enige "bewerken" dat ik dan doe, is mijn naam erop zetten (ik ben namelijk foto's van mezelf tegengekomen op o.a. Instagram, onder andermans accounts!).

De roos Munstead Wood krijgt bij verschillende instellingen steeds andere kleuren. De kunst is om zowel het blad als de bloem in dezelfde kleur op de foto te krijgen als ze in het echt heeft.

Daar komt dus geen bewerkingsprogramma aan te pas, enkel de keuze van de foto die de werkelijkheid het mooist weergeeft.


Op vakantie in Engeland was het een heel ander verhaal.
Daar hebben wij prachtige plekken bezocht, maar daar waren we niet bepaald de enigen. En dus stonden op bijna al mijn foto's mensen. Tussen de rozen, in tuinen, voor al die prachtige gebouwen. Heel jammer, maar daar hebben we dus fotobewerkingsprogramma's voor. En een klein beetje handigheid.

Ik zal uitleggen hoe ik bijvoorbeeld de foto's van het extreem drukbezochte Arlington Row in Bibury mensloos heb gekregen.
Om te beginnen zoek ik, ongeacht al die mensen, de beste stek om de foto te maken (in dit geval: het brugje over de Coln), en ging ik met de belichting aan de gang. Even wachten tot die wolk voor de zon weg is, dat soort dingen.

Dan komt het wachten op de posities van de mensen.
En dat is mijn pro tip:
Ik wacht tot de (meeste) mensen op wegphotoshopbare plekken staan.
* Op grasveldjes.
* Voor struiken/hagen.
* Tegen egale achtergronden/muurtjes.

Dan zijn ze met de kloonstempel (een tool in photoshop) heel eenvoudig weg te halen.

Hieronder wat voorbeelden.

Die meneer bleef maar door mijn beeld lopen. En dat kan ik hem niet kwalijk nemen, hij wou ook gewoon van de rozen genieten. Dus wachtte ik tot hij voor die taxusheg stond...

En voilà, weg meneer. Onzichtbaar weggewerkt.

Op Arlington Row was de uitdaging fors groter. Het wemelde er van de toeristen.

Maar met een beetje geduld heb ik ze allemaal weten te verwijderen. Het stukje voor het huis (met dat deurtje) was nog het moeilijkst. De mensen achteraan op het gras waren zo weggewerkt, net als de geparkeerde auto.

Eind oktober

In deze tijd van het jaar zou het tuinseizoen zo'n beetje afgelopen moeten zijn. Maar dankzij het prachtige weer dat we deze maand hebben gehad, met stralende zon en temperaturen van ruim boven de 20 graden, weet de tuin helemaal van geen ophouden.

En ikzelf ook niet. Er is in deze tijd van het jaar nog zo veel te doen! Er moeten bloembollen gepoot worden, struiken verplant, dahlia's uitgegraven, compost gestrooid enzovoorts.
Planten kortknippen voor de winter doe ik niet. Er overwinteren heel wat diertjes in de afgestorven planten, dus haal ik al het oude groen in het voorjaar pas weg.

De roos "Wildeve" blijft, net als vorig jaar, lang doorbloeien. Op de achtergrond paarse astertjes.

Ook de oude gele roos weet van geen ophouden. De berken van de buren zijn al kaal maar mijn roos is nog in zomerstemming!

A Shropshire Lad is ook weer aan het bloeien geslagen met dat mooie weer.

Net als Miss Alice

En Leonardo da Vinci, het stamroosje

En Brother Cadfael

Kijk eens, hoe mooi hij combineert met de asters. Dat ziet er helemaal niet eind-oktober-achtig uit toch!

Je merkt het alleen aan de zon die zo laag staat.

En de afgevallen blaadjes

Alles begint eigenlijk nu pas te vervagen

Maar met dat mooie weer heb ik toch nog een heel weekend lekker buiten gezeten

Zij-ingang

Zelfs de flox begint weer te bloeien

Vruchten en zaaddozen zorgen ook nog voor kleur in de tuin. Dit is de Malus "Red Sentinel"

En dit is de Lonicera

Ook mijn dahlia's zijn nog lang niet uitgebloeid.

Volgend jaar moet ik echt veel meer asters planten. Vrolijker kun je het tuinseizoen bijna niet afsluiten.

Beloning voor een jaar tuinwerk.