Volop lente

Het is volop lente, met temperaturen die eerder in mei thuishoren. 

Nooit eerder heb ik zó vroeg in het jaar al in de tuin kunnen ontbijten.

Mix & match

Van het mooie weer heb ik volop genoten en dat mocht ook wel, na dat enorme karwei van de nieuwe heg van vorig weekend - zo groot dat we het niet eens afgekregen hebben, en er afgelopen zaterdag mee verder moesten, wéér kruiwagens vol aarde heen en weer rijden (dat was dan wel weer handig; de aarde die uit de nieuwe vijver kwam, konden we gebruiken voor de nieuwe heg), wéér een hele dag op mijn knieën en weer overeind, elke beuk op exact 20 cm van de vorige. En dan op het laatst ook nog vijftien beuken tekort komen en op stel en sprong naar de kweker.

Voor dat doel gebruikte ik een speciaal op maat gezaagd plankje (nee hoor, het was een stukje brandhout dat toevallig 20 cm lang was)

Ja, ik kon wel voelen dat ik een jaartje ouder word.

Dus vierden we op vrijdag, de mooiste dag van de week (23 graden maar liefst, nog nooit eerder vertoond volgens mij) mijn verjaardag, die tot mijn grote vreugde elk jaar weer in het begin van de lente valt.

Naar oud gebruik gingen we thee drinken bij een gezellig theehuis maar nu eens niet naar onze vaste stek in Nutter, maar naar een pas ontdekt theehuis in Enschede, midden in het Wooldrikpark. 

Het was heerlijk, de hapjes, de prachtige knusse tuin met de zitjes, de ambiance...

Allerlei heerlijkheden (nee, we hebben het niet op gekregen)

Een zeer sfeervolle tuin rondom de zitjes. Dit plantje heet trouwens Corydalis

Maar het werd 100% perfect toen de kat des huizes zijn snorharen liet zien en besloot dat wij wel heel erg fijn kunnen aaien (en dus de hele tijd bij ons bleef en niet bij alle andere gasten die er ook zaten).

De enorme kater Tom.

Overigens heeft het theehuis in Nutter óók een poes, dus er is geen enkele reden om het ene theehuis boven het andere te verkiezen. Gewoon maar wat vaker thee gaan drinken dus.

Intussen in de tuin groeit alles met een dusdanige snelheid dat wanneer je 's morgens even kijkt naar een dichte knop, er 's avonds een open bloem in zit.

Een verrassing! Hier stond vroeger een hekje en gezien de rij boompjes die daar nu groeit hebben de vogels er het een en ander laten vallen.

Hier was ik enorm blij mee: het bleek een sierkers!

Geniet maar mee van de foto's, maar wees gewaarschuwd: in het echt is het nog mooier!

Chionodoxa (Sneeuwroem), een van m'n favoriete voorjaarsbollen

Mooi hè

Hier gecombineerd met aubrieta

Blauwe anemoontjes

Mijn uitzicht vanuit het keukenraam.

Muscari latifolia

Oxalis, voor sommige mensen onkruid maar ik vind 't schattig

Puschkinia

De bloeiende perzik

De dotter ging deze week open

De manden waarin ik bollen heb geplant beginnen hun geheimen te onthullen

Onze magnolia bloeit voor het eerst

De appelboom krijgt al blad. Ik ben zo blij met deze grote oude appelboom!

Mijn uitzicht vanuit de keuken (ja, ik weet 't, maar als je vijftig meter heg aan het planten bent heeft ramen zemen niet zo veel prioriteit)

En dit is diezelfde bloembak vanaf de andere kant gezien.

Witte kievitsbloem, met op de achtergrond mijn stenen kip

En de rode kivietsbloem, met een muscari latifolia erbij

Dit is helaas een paag dit jaar: esdoorns. Meteen verwijderen, want ze hebben een penwortel.

Zo gezellig elk jaar weer, bolprimula's (het worden er steeds meer!) en blauwe druifjes

Een aanrader dit plantje. Ze zijn er in verschillende kleuren en na de bloei laten ze een bescheiden rozetje achter.

Longkruid met zijn fantastische gestippelde blad.

Een beetje schemerig deze foto maar je kunt goed zien dat er al heel veel bloeit. Die lelijke tuinlamp staat op de nominatie om vervangen te worden hoor.

Maagdenpalm (Vinca) in de voortuin, ik heb deze soort gekozen (Atropurpurea) omdat ik daar ook tulpen in deze kleur heb staan.

Blauwe druifjes "Sky Blue"

In het voorjaar is geel toegestaan in mijn tuin.

Schattige Viola odorata

Ik heb ze in twee kleuren, deze vind ik het mooist.

Zo'n vrolijk gezicht, al die kleurtjes! Mag ook wel na zo'n lange grauwe winter. Later in het jaar verandert het schreeuwerige kleurenpalet naar ton-sur-ton.

De eerste bloeiende tulp: Upstar

Poedie staat altijd erg mooi bij de forsythia.

Een groot karwei

Naast ons huis ligt een stuk grond, eigenlijk een halve kavel omdat er ooit een doodlopend wegje door een onbebouwd grondstuk is aangelegd naar de paar huizen boven op de heuvel. Er groeide gras en er stond een boom. 

Het diende vooral als gemakkelijke (gedoogde) parkeerplaats voor bewoners en bezoek. 

Zo was het. Niks mis mee, zolang die conifeerhaag althans het zicht erop wegnam vanuit huis (want op deze foto staat maar één auto, maar in het weekend stond het vaak vol tot helemaal rechts op de foto.

Toen wij echter de oude, aan de huiskant kaal geworden, conifeerhaag verwijderd hadden, bleken de geparkeerde auto's toch wel heel dicht onder ons raam te staan. Die lelijke haag was weg, maar ons uitzicht was er niet bepaald beter op geworden en de nieuwe beukenhaag die we hadden geplant, zou nog wel wat jaartjes nodig hebben voor die de auto's aan het zicht zou onttrekken.

Tja daar kijk je natuurlijk de eerste jaren dwars doorheen.

Toen de auto's die op het landje geparkeerd werden steeds lukraker werden neergesmeten en we soms een heel weekend lang op een bouwvakkersbusje met een betonmolen uitkeken, besloten we toch eens bij de gemeente te informeren.

Een lukraak op het veldje neergesmeten bouwvakkersbus, mét betonmolen.

Tot licht ongenoegen van sommige buren, die wel erg gesteld waren op hun extra parkeerplekje (iedereen in de straat heeft een oprit waar minstens twee auto's op passen, maar goed) hebben wij vorig jaar het stuk kunnen afbakenen met een hekje, zodat we het te zijner tijd bij onze tuin konden trekken.

Het is een mooi en flink stuk grond.

Dat moment was dan deze week eindelijk aangebroken. Terwijl mijn man de gehuurde graafmachine in ontvangst nam, haalde ik bij de kweker onze 120 gereserveerde beuken op voor de haag die ons nieuwe grondgebied zou gaan afbakenen. 

Het graven van de greppel voor de beukhaag.

Een kofferbak vol beukjes

De dagen ervoor was ik bezig geweest met nauwkeurig meten en tekenen, om te bepalen waar de borders, de paden en de vijver moesten komen. Mijn man wil al heel lang een grote vijver (we hebben nu zo'n plastic bak met wat visjes) en daar was dat nieuwe stuk grond natuurlijk bij uitstek geschikt voor. 

Na het meten en tekenen heb ik met de grasmaaier de lijnen aangegeven (dat leek me beter werkbaar dan met de graafmachine rondom piketpaaltjes mikken) en toen kon het karwei beginnen.

De gemaaide cirkel van gras geeft aan waar de vijver moet komen.

En wat was ik blij, dat het precies dit weekend was. Want eigenlijk hadden we er vorig weekend al aan willen beginnen maar toen regende het 48 uur lang pijpenstelen, terwijl het momenteel stralend helder is met een graad of vijftien.

Daar is de vijver dan. Grofweg.

En toen moesten die 120 beuken de grond nog snel in, want de wortels kunnen niet te lang bloot liggen.

Na anderhalve dag stonden de 120 nieuwe beuken keurig in het gelid. Nu die 100 andere nog, verhuizing van de gehele reeds bestaande haag die nu nog tussen beide grondstukken in staat.

En tja, waar gehakt wordt vallen spaanders... dat vind ik altijd moeilijk hoor, door dit soort rommel en beschadigingen heen kijken.

Het gras kapotgereden en overal bergen zand en aarde. Ik hoop dat dit snel weer egaal groen wordt!

Op het moment van schrijven is het project nog niet klaar, maar daar komt de komende dagen hopelijk verandering in.
En dan kan het echte werk beginnen: vijver aanleggen en borders beplanten.

Krokusjes

Dit is de tijd van de krokussen. Ze bloeien nu allemaal!

Weinig tekst vandaag, alleen foto's, want ik ben best moe van het werken in de tuin. De gemeente komt van de week het groenafval ophalen dus ik ben nogal druk geweest met al het oude spul weghalen. Gelukkig was het ontzettend fijn weer om in de tuin te werken, 14-15 graden met weinig wind en een zonnetje erbij. De hele tuin is nu klaar voor het nieuwe seizoen!

Ik ben nooit zo van geel maar krokusjes mogen best hoor. In het voorjaar is alles wat bloeit welkom!

Van een heleboel krokussen kan ik me niet eens meer herinneren dat ik ze ooit geplant heb.

Deze gestreepte vind ik erg mooi.

Het stikt van de bijen rondom al die groepen krokussen, en kennelijk hebben ze zo'n honger dat ze zelfs in krokussen kruipen die nog niet helemaal open zijn. Ik moest best lang wachten met de camera op scherp voor ze er weer uit gekropen kwam.

Zo mooi als het zonlicht er doorheen valt.

Dit zijn hele grote krokussen.

Het leuke aan krokussen is dat het er elk jaar méér worden.

Deze liggen er een beetje zielig bij maar dat komt doordat ik ze uit de voortuin heb weggehaald en in de zijtuin heb geplant. In de voortuin heb ik afgelopen najaar honderden witte bollen geplant, en deze horen daar niet bij.

De krokussen in het gras staan er zo prachtig bij. Ik vind deze kleurtjes ook erg mooi!

Een leuk doorkijkje vanaf de andere kant.

Het leuke is dat de narcissen ook al beginnen te bloeien. Want dat betekent dat ik bijna jarig ben! De narcissen bloeien altijd op mijn verjaardag, of de lente nou vroeg of laat invalt, je kunt er de klok op gelijk zetten dat ze op 29 maart met hun schattige trompetjes in de wind staan te wuiven.

Waar zouden ze 't over hebben?

In de potten ook narcisjes gezet.

De narcisjes achter de rozemarijn staan lekker beschut, deze bloeiden het eerst.

Scilla komt ook al tot bloei

En Puschkinia

En Pulmonaria (Longkruid). Dit is "Mrs. Moon"

En dit is de witte "Ice Ballet"

De ouderwetse primula's stonden er al, ik vind ze schattig.

In de blauwe border beginnen de irisjes al te bloeien.

En dan zo'n afsluiting van de dag, prachtig hè.