vrijdag 8 december 2017

Terugblikken op 2017: deel 4

We gaan verder met onze terugblik op 2017 en deze keer neem ik jullie mee naar juni, de maand waarnaar door mij, rozenliefhebber, altijd met de meeste spanning uit gekeken wordt, want dan komen mijn mooierds allemaal in bloei!

Een van mijn mooiste rozen: A Shropshire Lad. Ik heb van de zomer bij David Austin (in Shropshire!) gezien hoe groot en indrukwekkend deze heerlijk geurende klimmer kan worden.

Tegen een donkere achtergrond is het altijd mooi foto's maken

Rozen, rozen, digitalis en campanula, dat is juni.

En Juffertje-in-'t-groen (Nigella), in de meest tere kleurtjes

Ah, nu is de tuin echt op zijn mooist

Acropolis kleurt mooi bij de bloeiende Alchemilla

Marie Curie

Heerlijk, die lange avonden, met van dat prachtige licht

Abraham Darby, stamroos, met zijn overdonderende geur.

The Pilgrim, eveneens een stamroos, ook al zo'n heerlijke geur. Daarom staan ze allebei aan het begin van een pad, zodat je er wel aan móet ruiken als je langsloopt.

Kattenkruid combineert prachtig bij de meeste rozen. Dit is Wildeve.

En deze is vernoemd naar Geoff Hamilton (u kent de beste man vast nog wel van Gardener's World). De Astrantia ernaast heet Rosa Lee en ik heb nog geen mooiere gevonden.

Overvloed, dat is juni.

Nog een keer Wildeve met kattenkruid, en rechts het kleine roosje "Katharina Zeimet", terwijl er links nog een akelei bloeit.

Dit is mijn schitterende naamloze roos. Ik hoop er echt nog ooit eens achter te komen hoe deze heet.

Het is bijna niet normaal hoe de gele klimroos dit jaar bloeide.
Zo vind ik Vingerhoedskruid het mooist, als hij van boven uitloopt naar zachtgeel (die worden als ze opengaan wel roze overigens)


Heritage

Mary Magdalene, zo'n mooi contrast met Lavendel "Hidcote"

In juni begonnen de hortensia's al kleur te krijgen


En toen stond de zon recht boven de Kreeftskeerkring en was de zomer begonnen! Veronica en Flox op deze foto

Zicht vanaf het terras.

Onze zijtuin

Een van de nieuwe aanwinsten van 2017: Queen of Sweden. Wat een prachtige roos. De knoppen en jonge bloemen zijn perzikkleurig, daarna worden ze roze.

En we sluiten juni af zoals we begonnen: met een van mijn mooiste klimrozen. Dit is Desprez à Fleur Jaune, een hele oude roos (1860) die het erg naar zijn zin heeft tegen onze zuidmuur. Voor het contrast groeit er een Jackmanii clematis doorheen.


Bedankt dat u zich nu al door vier delen terugblikken heeft geworsteld! Er volgen nog enkele delen. Deel 5 verschijnt op 10 december.

zondag 3 december 2017

Terugblikken op 2017: deel 3

We blikken terug op tuinjaar 2017 en kijken nu naar mei, wat misschien wel de mooiste maand van het jaar was, mooier nog dan juni.

In mei genieten we van de late tulpen. Dit is Blue Diamond, een naam die me altijd aan Ruud en Riem doet denken. Hebt u nu ook meteen "Ramona" in uw hoofd?

Ik had eind 2015 heel veel tulpen in manden geplant, wat een ontzettend aan te bevelen resultaat op het terras gaf.

Als de bistrostoelen weer naar buiten gaan is de lente echt begonnen. Dan gaan we weer lunchen in het gras.

Het planten van tulpenbollen is een saai en langdurig karwei, maar het is de inspanning zó ontzettend waard.

Deze tulpen hebben een gekarteld randje en heten Louvre en als de avondzon erop staat geven ze bijna licht.

Waar je ook kijkt in de tuin, overal is het mooi

Heerlijk toch, zo'n uitzicht.

De grote border, nog steeds vol met tulpen. Dit is een mengsel van Triumphtulpen, Shirley en Blue Diamond

Zoals bekend houd ik niet van strakke aangeharkte tuinen. Een beetje rommelig maakt het juist gezellig. Gelukkig ontdekte ik die zomer in Engeland dat mijn stijl daar gemeengoed is.

Naar dit hoekje kan ik uren kijken.

Door niet te vaak te maaien hebben wij het gras vol madeliefjes gekregen.

In onze Adirondeckchairs draaien we met de zon mee. Een waarschuwing: deze stoelen zijn erg comfortabel en eruit opstaan is nogal moeilijk, omdat je je voeten wat verder naar voren moet zetten en de zwaartekracht je dan gewoon weer terug de stoel in trekt. En dan denk je: ach wat, weet je, ik blijf ook maar gewoon zitten, ik zat hier eigenlijk prima.

Mei is de maand van de akeleien. Ik heb er ontzettend veel, en haal elk jaar na de bloei minstens de helft weg, en dan staat het het jaar erna gewoon weer zo vol.

Eind mei bloeide het vingerhoedskruid al, en de campanula's, wit en blauw. Ik heb een tijdlang alle blauwe weggehaald zodat alleen de witte overbleven, maar omdat ze tweejarig zijn lukte dat nooit helemaal, en dit jaar dacht ik: ik vind het eigenlijk wel gezellig zo. 

Dat was de maand mei!

Deel 4 verschijnt op 6 december, als de Sint het land weer heeft verlaten en u na het bouwen van de surprises weer tijd heeft om op mijn blog te komen kijken.

zaterdag 2 december 2017

Terugblikken op 2017: deel 2

Aan de hand van de mooiste foto's van het afgelopen jaar blikken we terug op 2017.
Na deel 1, waarin we genoten van januari, februari en maart, gaan we nu terug naar april, de maand van de tulpen.

Deze bloembak heeft het hele tuinjaar onder het keukenraam gestaan en staat er nu nog. De bollen stierven af maar de viooltjes werden steeds groter en uiteindelijk was het een grote bak violen. Nu zijn ook die dood en beginnen de bollen al weer boven de grond uit te komen!

Zo mooi ieder jaar weer, de blauwe druifjes met de primula's

Dit was op 8 april. Zo veel groen en kleur al in de tuin! Wat gaat het snel als de lente eenmaal is begonnen.

Met bloembollen verleng je het tuinseizoen met zeker een maand of twee. Plant je dan ook nog asters en dahlia's dan heb je eigenlijk maar een maand of drie "niks" in je tuin.

De appelbloesems

April: de maand van de duizenden vergeet-mij-nietjes. Een zee van blauw!

Nog niet eens half april en kijk eens hoe fijn de tuin er al bij staat.

Ik ben gek op tulpen en plant er elk jaar bollen bij.
De rode "Van Dijck" tulpen heb ik in de moestuin geplant, omdat ze een beetje detoneerden met de rest. De groente kan toch pas vanaf mei geplant en gezaaid worden.


Half april, wat een weelde.

Deze foto deed het instagram erg goed en heeft veel likes gekregen.


Ah, de appelbloesems. Zo mooi altijd. Jammer alleen dat het op 18 april heel erg gestormd heeft. De bloesems zijn eruit gewaaid en in de grote appelboom zaten nauwelijks dit jaar appeltjes. De Jonagold bloeide een dag of vijf later en had geen last van de storm, en die hing dit jaar juist vol met overheerlijke appels.

Ik kon niet kiezen. Twee keer bijna dezelfde foto, twee dagen ertussen. Intussen is april al flink gevorderd.

Hoe snel je de winter kunt vergeten. Het is op deze foto net een maand lente.

Kijk eens wat een tulpen. En wat een wondertje elk jaar weer, dat deze mooie kleurtjes steeds weer weten terug te keren uit zo'n onooglijke ui.

Madeliefjes in het gras, rozen en bomen weer vol in het blad, heerlijk

Het tuinhuis, de Jonagold in bloei, de van Dijck tulpen in de moestuin en de Dicentra spectabilis (gebroken hartje)
Deel drie, waarin we terugblikken naar mei, komt morgen al online!