Reis naar Engeland deel 4: Het mooiste dorp in Engeland

In Wikipedia staat heel droog: 
Bibury is een dorp in Gloucestershire. Het is gelegen aan de Coln, ongeveer 10,5 km ten noordoosten van Cirencester.

Maar dan:  

Bibury (...) werd door William Morris, de voorman van de Arts-and-craftsbeweging, omschreven als het mooiste dorp in Engeland.

En dus wilde ik erheen. Want als William Morris het zó mooi vond, dan moet 't wel echt heel bijzonder zijn.

Het dorpje is wereldberoemd vanwege Arlington Row. Dit rijtje oude wolwevershuisjes is zo pittoresk dat het bijna niet echt lijkt. Iets uit een sprookje. Een decor voor een kostuumdrama. Iets wat door Anton Pieck voor een sprookjespark is bedacht.  Zo onwerkelijk schattig dus.


Ik ga er niet teveel tekst aan verspillen, want de foto's spreken volkomen voor zich.

Eerst kijken we even rond in Bibury zelf.

Aan de straatkant van de rivier de Coln ligt een rij mooie cottages

Moet je die voortuinen zien!

Mijn plan om van onze voortuin iets ordelijks te maken met buxushaagjes is inmiddels overboord.

Dit is veel meer mijn stijl!

En niet één tuin zo, maar gewoon de hele rij. Wat ontzettend fijn om naar te kijken.

Aan de overkant van het riviertje (stelt u zich bij "rivier" iets voor van 10 meter breed, 40 cm diep, en vol met forel) ligt The Rack Isle, een beschermd weitje waar geen mens mag komen maar waar wel veel bijzondere natuur is, zoals kikkers, salamanders, ijsvogels, orchideeën enzovoorts. Achter dat natuurgebied ligt Arlington Row.

En zo ziet dat er dan uit.

Een sprookje, maar dan echt.

Ik ben het helemaal met William Morris eens.

The National Trust zorgt ervoor dat het voor eeuwig zo mooi blijft.

Er wonen gewoon mensen. (Ik zou er persoonlijk niet willen wonen, maar dat is dan vanwege de busladingen toeristen, die op mijn foto's gelukkig niet te zien zijn.)

Kijk, gewoon een bewoond huisje. De grijsgroene kleur van deze deur zag je enorm veel in de Cotswolds, en behalve dat dat heel mooi past bij het gelige Cotswolds-zandsteen, is het ook nog eens bijna dezelfde kleur als onze nieuwe keuken. Wat een mooi toeval!

Ik kon niet stoppen met foto's maken

Het was zo mooi dat ik er nooit meer weg wilde.

Prachtig vind ik dit, een beetje scheef en verzakt en geen huisje gelijk en met dikke lagen mos op het dak.

Maar uiteindelijk gingen we dan toch weer weg.

En bij Hotel Swan, aan de andere kant van de rivier, bestelde ik een kopje thee. En terwijl je in Nederland dan een glaasje warm water met een zakje Pickwick krijgt, krijg je in Engeland voor hetzelfde geld een pot thee, een extra pot heet water en  melk erbij. Ik heb er 8 koppen thee uit kunnen halen. Wat een heerlijke afsluiting van een mooie middag.

 

Volop lente

Het is volop lente, met temperaturen die eerder in mei thuishoren. 

Nooit eerder heb ik zó vroeg in het jaar al in de tuin kunnen ontbijten.

Mix & match

Van het mooie weer heb ik volop genoten en dat mocht ook wel, na dat enorme karwei van de nieuwe heg van vorig weekend - zo groot dat we het niet eens afgekregen hebben, en er afgelopen zaterdag mee verder moesten, wéér kruiwagens vol aarde heen en weer rijden (dat was dan wel weer handig; de aarde die uit de nieuwe vijver kwam, konden we gebruiken voor de nieuwe heg), wéér een hele dag op mijn knieën en weer overeind, elke beuk op exact 20 cm van de vorige. En dan op het laatst ook nog vijftien beuken tekort komen en op stel en sprong naar de kweker.

Voor dat doel gebruikte ik een speciaal op maat gezaagd plankje (nee hoor, het was een stukje brandhout dat toevallig 20 cm lang was)

Ja, ik kon wel voelen dat ik een jaartje ouder word.

Dus vierden we op vrijdag, de mooiste dag van de week (23 graden maar liefst, nog nooit eerder vertoond volgens mij) mijn verjaardag, die tot mijn grote vreugde elk jaar weer in het begin van de lente valt.

Naar oud gebruik gingen we thee drinken bij een gezellig theehuis maar nu eens niet naar onze vaste stek in Nutter, maar naar een pas ontdekt theehuis in Enschede, midden in het Wooldrikpark. 

Het was heerlijk, de hapjes, de prachtige knusse tuin met de zitjes, de ambiance...

Allerlei heerlijkheden (nee, we hebben het niet op gekregen)

Een zeer sfeervolle tuin rondom de zitjes. Dit plantje heet trouwens Corydalis

Maar het werd 100% perfect toen de kat des huizes zijn snorharen liet zien en besloot dat wij wel heel erg fijn kunnen aaien (en dus de hele tijd bij ons bleef en niet bij alle andere gasten die er ook zaten).

De enorme kater Tom.

Overigens heeft het theehuis in Nutter óók een poes, dus er is geen enkele reden om het ene theehuis boven het andere te verkiezen. Gewoon maar wat vaker thee gaan drinken dus.

Intussen in de tuin groeit alles met een dusdanige snelheid dat wanneer je 's morgens even kijkt naar een dichte knop, er 's avonds een open bloem in zit.

Een verrassing! Hier stond vroeger een hekje en gezien de rij boompjes die daar nu groeit hebben de vogels er het een en ander laten vallen.

Hier was ik enorm blij mee: het bleek een sierkers!

Geniet maar mee van de foto's, maar wees gewaarschuwd: in het echt is het nog mooier!

Chionodoxa (Sneeuwroem), een van m'n favoriete voorjaarsbollen

Mooi hè

Hier gecombineerd met aubrieta

Blauwe anemoontjes

Mijn uitzicht vanuit het keukenraam.

Muscari latifolia

Oxalis, voor sommige mensen onkruid maar ik vind 't schattig

Puschkinia

De bloeiende perzik

De dotter ging deze week open

De manden waarin ik bollen heb geplant beginnen hun geheimen te onthullen

Onze magnolia bloeit voor het eerst

De appelboom krijgt al blad. Ik ben zo blij met deze grote oude appelboom!

Mijn uitzicht vanuit de keuken (ja, ik weet 't, maar als je vijftig meter heg aan het planten bent heeft ramen zemen niet zo veel prioriteit)

En dit is diezelfde bloembak vanaf de andere kant gezien.

Witte kievitsbloem, met op de achtergrond mijn stenen kip

En de rode kivietsbloem, met een muscari latifolia erbij

Dit is helaas een paag dit jaar: esdoorns. Meteen verwijderen, want ze hebben een penwortel.

Zo gezellig elk jaar weer, bolprimula's (het worden er steeds meer!) en blauwe druifjes

Een aanrader dit plantje. Ze zijn er in verschillende kleuren en na de bloei laten ze een bescheiden rozetje achter.

Longkruid met zijn fantastische gestippelde blad.

Een beetje schemerig deze foto maar je kunt goed zien dat er al heel veel bloeit. Die lelijke tuinlamp staat op de nominatie om vervangen te worden hoor.

Maagdenpalm (Vinca) in de voortuin, ik heb deze soort gekozen (Atropurpurea) omdat ik daar ook tulpen in deze kleur heb staan.

Blauwe druifjes "Sky Blue"

In het voorjaar is geel toegestaan in mijn tuin.

Schattige Viola odorata

Ik heb ze in twee kleuren, deze vind ik het mooist.

Zo'n vrolijk gezicht, al die kleurtjes! Mag ook wel na zo'n lange grauwe winter. Later in het jaar verandert het schreeuwerige kleurenpalet naar ton-sur-ton.

De eerste bloeiende tulp: Upstar

Poedie staat altijd erg mooi bij de forsythia.